فرهنگ موسیقی و رقص در یونان بوستان

فرهنگ موسیقی و رقص در یونان بوستان

 

کلمه ((موسیقی)) (موسیکه) در میان یونانیان اصلا به معنای بستگی به موسایها یا موزها یعنی الاهگان هنر است. آکادمی افلاطون را موسیون یعنی موزه، که امروزه بر مخزن آثار فرهنگی اطلاق میشود، مینامیدند، زیرا به فعالیتهای فرهنگی که مورد توجه خدایان هنر بود میپرداخت.

به همین دلیل، حوزه اسکندریه را، که در حقیقت دانشگاهی برای پژوهشهای ادبی و علمی به شمار میرفت، ((موزه اسکندریه)) میخواندند.موسیقی در میان یونانیان همان اندازه رواج داشت که امروزه در نزد ما رایج است.

مثلا در آرکادیا، تمام مردان آزاده تا سی سالگی به تحصیل موسیقی میپرداختند، و هر کسی حداقل یک ساز مینواخت، و کسی که نمیتوانست آواز بخواند بیذوق محسوب میشد. یونانیان به اشعار لطیفی که همراه نغمه چنگ ترنم میکردند ((شعر چنگی)) میگفتند. کسی که ((شعر چنگی))، یا به اصطلاح امروزیها ((شعر بزمی))،

میساخت، آن را براساس یکی از دستگاه های موسیقی تنظیم میکرد و خود، آن را به آواز میخواند. قبل از قرن ششم تقریبا هیچ اثر ادبی یونانی جدا از موسیقی وجود نداشت.

تعلیم و تربیت و ادبیات و دین و جنگ، همه آمیخته با موسیقی بودند، آهنگهای جنگی در تربیت نظامی نقش عمدهای ایفا میکردند، و تقریبا آموزش همه دانشها به میانجی شعر صورت میگرفت. در قرن هشتم موسیقی یونانی به کمال خود رسید و صدها آهنگ و دستگاه به بار آورد.

آلات موسیقی ساده و مثل امروز شامل ابزارهای زهی و بادی بودند. نی تا زمان آلکیبیادس در آتن بسیار مورد توجه بود. اما آلکیبیادس نی زدن را به ریشخند گرفت و متعرض شد که گونه های نی زن به هنگام نی زدن به شکلی مضحک در میآید.

پس، جوانان آتنی از آن رو گرداندند و اعلام داشتند که چون مردم بئوسی بهتر از آنان میزنند، نی زنی کاری عامیانه است! نی ساده یا اولوس دارای دو تا هفت سوراخ بود.

بعضی از نی زنها دو نی به کار میبردند که یکی را نی ((نر)) یا بم مینامیدند و در دست راست خود نگاه میداشتند، و دیگری را نی ((ماده)) یا زیر مینامیدند و در دست چپ نگاه میداشتند. یونانیان کیسهای به نی آویختند و بدان وسیله نی کیسه دار را به وجود آوردند.

همچنین با پیوستن چند نی مدرج، سازی موسوم به سورینکس یا نی لبک یا ((نی پان)) ساختند. و نیز انتهای آن را گشاد کردند و جاهای انگشتان را بستند و بدین وسیله دست به اختراع شیپور زدند.

به گفته پاوسانیاس، آوای نی آوایی حزن آور به شمار میرفت و برای مرثیه خوانی و نوحه سرایی استعمال میشد. ولی اولترایدای، یعنی ((دختران نی زن)) یونان ظاهرا نوحه سرایی نمیکردند. سازهای زهی با انگشت یا مضراب نواخته میشد، و آرشه مرسوم نبود.

همچنین نوعی عود و چنگی مشابه گیتار داشتند که به هنگام خواندن شعر به کار میبردند.یونانیان داستانهای عجیبی راجع به موسیقی دوستی خدایان پرداختهاند.

گفته اند که هرمس و آپولون و آتنه آلات موسیقی را اختراع کردند. آپولون چنگ خود را از روی نیهای مارسواس، کاهن معبد الاهه کوبله، اختراع کرد، و این افسانه میرساند که در تاریخ موسیقی، چنگ بیش از نی اهمیت یافت.

داستانهای دیگری درباره موسیقیدانان قدیم و سازندگان آلات موسیقی زبانزد یونانیان است: اولومپوس، شاگرد مارسواس، در ۷۳۰، برخی از گامهای موسیقی را اختراع کرد; لینوس، معلم هراکلس، نتهای موسیقی یونانی و بعضی از نواهای موسیقی را به وجود آورد.

اورفئوس، کاهن معبد دیونوسوس، کارهای عمدهای انجام داد; شاگردش موسایوس آواز را برای آدمیان موهبتی خوشایند میدانست – این استادان همگی در حوزه موسیقی صاحب کرامت بودند. از این گونه افسانه ها چنین بر میآید که موسیقی یونانی از لیدیا و فروگیا و تراکیا گرفته شده است.

سرود و آواز تقریبا در تمام شئون زندگی یونانیان راه داشت. مثلا در تعظیم دیونوسوس و آپولون و هر خدای دیگر، سرودها و آهنگهایی میساختند، و برای متمولین، مدایحی به نام ((انکومیا))، و برای ورزشکاران فاتح، سرودهایی به نام ((اپینیکیا)) یا ((سرود پیروزی)) میسرودند.

همچنین آهنگهایی به نام ((سومپوسیاکا))، ((سکولیا))، ((اروتیکا))، ((هومنایوی))، ((الگیای))، و ((ترنوی))، برای غذا خوردن، باده نوشیدن، عشق ورزیدن، زناشویی، سوگواری، و خاک سپاری تنظیم میکردند.

چوپانان آوازهایی به نام ((بوکولیکا))، دروگران آهنگهایی به نام ((لیتوئرسس))، تاک نشانها آوازهایی به نام ((اپیلنیا))، ریسندگان آوازهایی به نام ((ایولوی))، و بافندگان سرودهایی به نام ((الینوی)) داشتند.

مانند مردم ساده ما، در خانه و مهمانی و کوچه و خیابان نیز به ترنم ترانه هایی که البته مانند اشعار سیمونیدس ((ادبی)) نبود، میپرداختند. در جریان اعصار پیاپی، موسیقی عامیانه و موسیقی رسمی پایاپای یکدیگر پیش رفتند.

در نظر یونانیان، عالیترین وجه موسیقی، همسرایی یا حراره بود. همسرایی برای یونانیان از ارزش فلسفی و عاطفی عمیقی، که انسان کنونی برای کنسرتو و سمفونی قایل است، برخوردار بود. دسته های همسرایان در جشنهای درو، پیروزی، و مراسم دیگر حاضران را به شور میافکندند. گاه گاه در شهرها، به هزینه صاحبان مکنت، مسابقات بزرگی برای دسته های همسرایان برپا میشد.

معمولا دسته های همسرا، به وسیله هنرشناسان، بر اشعار و آهنگهای دلپذیر دست مییافتند و مدتها برای مسابقه تمرین میکردند. در این مسابقه ها، به شیوه کلیسای یونان در زمان حاضر، کسی منفردا سرود نمیخواند، و خوانندگی با نوازندگی همراه نبود.

قرنها گذشت تا یونانیان موسیقی سازی را با آواز همراه کردند. این موسیقی معمولا ۵/۱ از صدای خوانندگان بالاتر یا پایینتر بود. به این ترتیب، موسیقی یونانی رفته رفته تکامل یافت کرد و به عواملی مانند هماهنگی و کونترپوان نزدیک شد.

رقص وقتی که به کمال خود رسید، با آواز گروهی آمیخت. از این رو، بسیاری از تعابیر موسیقی کنونی ما از رقص گرفته شده است. یونانیان رقص را همانند موسیقی گرامی میداشتند. لوکیانوس چون نتوانست منشا رقص را در زمین بیابد، کوشید که رقص را بازتاب حرکات منظم اختران بشمارد.

هومر میگفت که دایدالوس محض رقص آردیانه صحنهای ساخت، و در طی جنگ تروا رقاصی نامدار موسوم به مریونس همواره، و حتی در میدان کارزار، به رقص میپرداخت، و بدین سبب، هیچ نیزهای به او اصابت نمیکرد. به نظر افلاطون، رقص زاده شوقی طبیعی است برای ابراز شخصیت با حرکات بدن.

ارسطو بر آن بود که رقص حرکاتی است موزون برای نمایش امیال و صفات و افعال انسانی. سقراط خود را با رقصیدن سرگرم میکرد و آن را میستود; معقتد بود که رقص به همه اندامهای بدن صحت میبخشد البته او به رقصهای خاص یونانی نظر داشته است.

رقص یونانی با رقصهای ما غربیان فرق بسیار دارد. برخی از وجوه رقص یونانی محرک تمایلات جنسی است. اما، برخلاف رقصهای دونفری امروزی، برای هماغوشی مرد و زن صورت نمیگیرد فعالیتی هنری است و، مانند رقصهای شرقی، دست و بازو را به اندازه پا به کار میاندازد.

رقصهای یونانی، همانند ترانه ها و سرودهای آنان، فراوان بودند. نویسندگان قدیم از ۲۰۰ رقص نام بردهاند.از این جمله اند رقصهای دینی، مثل رقصهای اسرار دیونوسوسی.

رقصهای ورزشی، مثل رقصهای گومنوپدیا در جشن جوانان عریان اسپارتی; رقصهای جنگی، مثل رقص پورهیخه که جزو مشقهای نظامی به نونهالان آموخته میشد; رقصهای تشریفاتی سنگین، مثل رقص هوپورخما که در ضمن آن دو دسته به طور هماهنگ به خواندن و رقصیدن میپرداختند. از اینها گذشته، مردم به مناسبت حوادث مهم طبیعی و اجتماعی، به رقصهای گروهی گوناگون اشتغال میورزیدند.

همه این هنرهای دلپذیر، یعنی شعر بزمی، آواز، موسیقی سازی، و رقص، در یونان قدیم با هم ارتباط نزدیک داشتند، اما از قرن هفتم به بعد کم کم به تخصص و استقلال گراییدند. پس، شعر از موسیقی جدا شد.

آرخیلوخوس که اشعار بزمی را فاقد موسیقی میخواند، پیشاهنگ دوره انحطاطی درازی است که شعر را به یک فرشته بال شکسته خاموش مبدل کرد. رقصهای گروهی هم تجزیه شدند، به این معنی که از آن پس آواز گروهی فاقد رقص صورت میگرفت، و رقص فاقد آواز. لوکیانوس اعلام داشت که رقص، این ورزش سخت، نفس را به تنگی میاندازد و در نتیجه به آواز خواندن آسیب میرساند.

همچنین موسیقی نوازانی به وجود آمدند که آواز نمیخواندند و با اجرای قطعات زیبایی که بسرعت اجرا میکردند، مورد استقبال مردم قرار میگرفتند. بعضی از موسیقیدانان معروف، از قبیل آمویبیوس آواز خوان و چنگ نواز، هر بار که هنر خود را به مردم عرضه میداشتند، معادل شش هزار دلار میگرفتند.

ولی البته نوازندگان گمنام بسختی زندگی میکردند. موسیقیدانان، مانند سایر هنرمندان، در طی همه نسلها از افتخار گرسنگی برخوردار بودهاند!.در یونان کهن، بزرگترین شهرت نصیب کسانی میشد که در چند هنر مهارت داشتند و ماهرانه میتوانستند آواز گروهی بسازند و ساز بنوازند و به تنظیم رقص پردازند.

هنرهای مرکب اینان شاید بمراتب بیش از اپراها و ارکسترهای امروزی هماهنگی داشت. از این زمره باید ترپاندروس، آریون، آلکمان، و ستسیخوروس را نام برد. معروفترین این هنرمندان آریون است; یونانیان راجع به او افسانهای دارند: میگویند که چون از تاراس رهسپار کورنت شد، ملاحان پولش را سرقت کردند و به او گفتند که دو راه در پیش دارد، و باید یکی از آن دو را برگزیند: یا باید با کارد کشته شود و یا در دریا غرق گردد.

آریون برای آخرین بار سرودی خواند و خود را به دریا انداخت. ولی در میان امواج بر پشت یک ماهی (که شاید چنگ او باشد) سوار شد و به ساحل رسید. این هنرمند در اواخر سده هفتم در شهرهای گوناگون، مخصوصا کورنت، خوانندگان ناآزموده را تربیت کرد و دسته همسرایان پنجاه نفری ترتیب داد.

موضوع آوازهای او معمولا آلام و مرگ دیونوسوس بود، و به افتخار ملازمین افسانهای این خدا، شرکت کنندگان در مراسم معمولا به هیئت بز در میآمدند. بدین شیوه، بنیاد نمایش تراژدی نهاده شد.

منبع: beytoote.com

شکنجه های دوره صفوی را بشناسید!

نظر شما چیست؟ ( بدون نظر )

تایید کنید که ربات نیستید !!!

پربازدیدترین ها
  • طبقه بندی آقایان براساس شخصیت آنها
  • نگاه بد نسبت به زنان مطلقه
  • جملات جادویی برای گذر از اضطراب و نگرانی!
  • طوفان خوردن در شب یلدا
  • مکمل‌های غذایی اغلب برای سنین بالای ۶۰ سال می باشد
  • نشانه های اسیدینه شدن بدن
  • قهر کردن والدین یک روش تنبیهی غلط می باشد
  • هشت فایده گوشت نخوردن
  • گیاهان و میوه های درمان کننده بیماری غلظت خون
  • علت عزیمت شاهچراغ به شیراز
  • آیا شما هم دچار عدم تحمل لاکتوز(قند طبیعی شیر)هستید؟
  • بعد از زیاده روی در خوردن شیرینی جات باید چه کنیم؟
  • فرهنگ و ضوابط آپارتمان نشینی
  • ارتباط جسورانه : پاسخ های جسورانه به انتقاد(۲۵)
  • کوروش کبیر
  • سیپروترون کامپاند(Cyproterone Compound) داروی درمان آکنه
  • باکتری های فرمیکوتس عامل چاق کنندگی انسان ها
  • علائم بیماری خاموش لنفوم را بشناسید
  • طرز تهیه ته چین کباب کوبیده
  • خواص سیب زمینی سفید و سیب زمینی شیرین
  • غزلیاتی نغز از حضرت مولانا
  • چاقو و ساطور و استفاده هنرمندانه از آن در آشپزی
  • ازدواج مجددونکات ضروری و اساسی
  • امتحانات دانشجویی با طعم اس ام اس های سرکاری
  • یک فنجان چای دبش به روش نویسنده «مرزعه حیوانات»(جرج اورول)!
  • همراه هرلقمه، یک تفکر هوشیارانه بخورید
  • طرز تهیه پیراشکی طنابی با سیب زمینی
  • نشانه های اضطراب سلامتی و باورهای مثبت(۱۱)
  • نقش مادر در سخنوری کودک
  • آشنایی با ورزش هاکی روی یخ
  • محبوبترین ها
  • طرز تهیه ی گوزلمه سیب زمینی،غذای ترک
  • درمان نکردن جرم دندان بافت لثه را از بین می‌برد
  • ئی کیو یا هوش هیجانی (EQ) چیست؟
  • اتیسم و توصیه های آکادمی اطفال آمریکا
  • ده مشخصه والدین بزرگ در تربیت فرزند
  • ۷ باور نادرست درباره‌ی بارداری
  • نکات مهم در نگهداری روغن های خوراکی
  • سوپ مرغ و لیمو به سبک یونانی
  • اهمیت مصرف آهن در دوران بارداری
  • تمرینات کششی برای پیشگیری و درمان کمر درد
  • ورزش را بعد ازگذشت ۶ هفته از بارداری شروع کنید!
  • پلایومتریک ورزشی برای قوی سازی کل بدن
  • دانشمندان می توانند از کره بادام زمینی الماس تولید کنند.
  • اعتیاد به خرید چیزیست که شاید شما هم دچار شده باشید
  • باورهای نادرست و واقعیت ها درباره کشیدن قلیان
  • پیتزای سالم نه چاق کننده است نه سرطان زا!
  • رشته های ورزشی آسیب رسان به زانو
  • داروی آلپرازولام ( Alprazolam ) و شرایط مصرف آن
  • 5 نوشته عجیب باستانی که هنوز رمز گشایی نشده اند!
  • درمان باور منفی راجع به نگرانی که:«نگرانی خطرناک است»(۷)
  • کوکو ی مورد علاقه خرد سالان
  • ورزش سی ایکس ورکس چیست؟
  • چرا بعد از غذا خوردن عرق می‌کنیم؟
  • طرز تهیه عدس پلو با گوشت قلقلی
  • آیا دختران هم میتوانند خواستگاری کنند؟!
  • چرا ناگهان دچار کاهش وزن شده ام؟
  • شما قربانی افکاری هستید که در سرشماست
  • مدلهای علمی تحمل پریشانی و ناراحتی!
  • خرید قسطی تفریح مهم ایرانیان!
  • کتاب هایی که مسیر مطالعه تان را عوض میکنند
  • تــمامی حقوق محفوظ و مربوط به پـرتال “ زیباخو ” میباشد کپی برداری از مطالب تنها با ذکر مـــنبع مــــجاز مــیباشد.

    طراحی سایت و سئو : پاناب