کیفیت توجه مفید و ثمربخش به نوجوان

تعیین اوقات خانه و خواب برای نوجوانان

نوجوانان همچنین به تصمیم گیری شما درخصوص تعیین وقتی برای حضوردرخانه هنگام شب ونیز وقت خواب و استراحت نیاز دارند. برای سلامتی و بهزیستی نوجوان بسیارحیاتیست که بدانید درهنگام غروب و شب کجا قرار دارند، آیا دروقت معقول درخانه حاضرمیشوند یا دروقت معقول به خواب می روند یاخیر.

 

همین که کودکان پا به سن  نوجوان میگذارند، تصورمیشود که اجباربرای  آنها کارسخت و دشواری است، اما درواقع این یک ایده توهمی است. اوقات خانه واوقات خواب دومورد ازمسائل بسیار زیاد هستند که بخاطرآن با نوجوانتان واردکشمکش می شوید.

 

لازم است نوجوان ها بدانند که شما بعنوان پدریا مادرکاملاً نگران ومراقب آنها هستیدوکاملاً بفکرآنها میباشد. درخصوص مسائلی که حائز اهمیت هستند، نسبت به اعمال و رفتارآنان کاملاً جدی و قاطع بوده، وچشم پوشی نمی کنید.

 

وشما بامحدودکردن وقت اوبرای گشت وگذارنامعقول درفضای مجازی اینترنت  با دوستانش، هرچند موجب میشوید تحت فشار فضای گروه دوستانش قرار گیرد، وبه همین دلیل او باآه وافسوس خوردن، چشم غوره رفتن، نق زدن وحتی تندی وپرخاش کلامی، به شما واکنش نشان میدهد، اما این سخت گیری کردن بموقع، نتیجه مثبت خواهد داد. وما راجع به کم وکیف اجرای این ضوابط صحبت خواهیم کرد.

 

وقت دیگر” آرامش”، مربوط میشود به نیم ساعت زمان آرامش و سکون قبل ازخوابیدن. داشتن استراحت وآرامش پیش ازخواب برای خودوفرزندان، باوجود صدای تلویزیون روشن که درگوش می پیچد، دشوارخواهد شد. همین موضوع میتوانددلیل بیقراری وخواب نرفتن نوجوانان باشد؛

اگرچه آنها بموقع به بسترخواب میروند، ولی باوجود روشن بودن لوازم الکتریکی ازجمله تلویزیون نمیتوانند بسرعت خواب بروند، فلذا وسوسه شده وفکرمیکنند که تلویزیون درانتظارآنهاست، ومجدداً سراغ این لوازم میروند. پافشاری برنیم ساعت مطالعه کتاب بجای استفاده ازتجهیزات الکترونیکی، میتواند کمک موثری برای بموقع خواب رفتن آنان میباشد.

 

حق انتخاب ها و مسئولیت پذیریهای متناسب سن

نوجوانان به ما نیاز دارند تا حق انتخاب ها و مسئولیت پذیری متناسب با سن شان را به آنها ارائه دهیم. درمقابل بدیهی است که احتمالاً  نسبت به دخالت های ما لجاجت کنند و پافشاری نمایند که قادرند زندگی خودشانرا تمام وکمال اداره کنند و راجع به زندگی شان تصمیم گیری نمایند.

ممکن در چنین مواقعی برخی ازوالدین دستان خود را به علامت تسلیم بالاببرند، ودرجهت یک زندگی بدون دردسر، باآنها سازش کنند واجازه بدهند فرزندشان تا دیرهنگام بیرون ازخانه بماند، هرکاری که دلخواهش بود انجام دهد، یاحتی اجازه دهند درسنین کودکی ترک تحصیل نمایندیارشته درسی چالش برانگیزو پرزحمت را برنگزیند.

 

درمقابل والدین دیگر، احتمال دارد ازسخت گیری دست برندارند، ومسئولیت همه اموررا بعهده گیرند: اینکه آنها چه رشته ای درسی باید بخوانند، چه کسی را ببینندوچه کسی را نبینند، وچه وقت و چه زمانی، کجا و چطور و…

آنچه میتواند بسیاراثربخش باشد، ویقیناً آنچه نوجوانان نیازدارند، فرایند تدریجی ازقید وبند رها شدن نوجوان، وتعلیم نحوه تصمیم گیری وبدست گرفتن تدریجی کنترل برامورخویشتن است.

این مهمترین گزینه است چون که بخش وجودی و هویتی نوجوان آرزومند وتمایل بر ایفای نقش موثر درزندگی میباشد؛ اگرآنها هیچ فرصتی نداشته باشند تا بنحو مدیریت شده پیشرفت کنند، بالاجبارآنرا بشیوه کنترل ناپذیرتصرف خواهند کرد.

هنگامیکه نوجوانان بصورت غیرمسئولانه وجاهلانه وجنون آمیزعمل میکنند، اغلب بعلت آن است که کنترلهای لازم برزندگی خودشان قبلاً ازآنها سلب شده است.

بهرحال نه اجازه دهید چنین رفتاری تداوم یابدونه برآنها غل وزنجیربزنید، بلکه باهمدیگردرمورد مسئولیتهایی که آنها میتوانند انجام دهند گفتگوکنید وسپس بعهده شان بگذارید، با افزایش مستمراین روند اجازه دهید بلوغ وکمال خود را اثبات نمایند. لذاکودکان به افزایش مسئولیت پذیری تمایل پیدا میکنند، هنگامی که اندک اندک کارها بعهده آنان گذاشته شود.

 

کیفیت توجه مفید و ثمربخش به نوجوان

یکی از شیوه های مواجه ما والدین با نیازهای کودکانمان ازطریق توجه ورزیدن فراهم میشود. این وضعیت درمورد نوجوان و به همین ترتیب درمورد کودکان کاملاً مصداق دارد.آنچه نوجوانان، حتی بیشترازکودکان بدان نیازدارند، “توجه مفید و ثمربخش”است.

 

توجه مفید وثمربخش به فرزندمان کمک میکند تا روابط نزدیک و صمیمانه و توام با تشریک مساعی با آنها را توسعه بدهیم واعتماد و عزت نفس آنها را پرورش دهیم. با این روش ها نشان میدهیم که ما مراقب و نگران هستیم وآنها برای ما مهم و حائز اهمیت می باشند.

 

 

ابزارهای توجه ثمربخش:

ازچیزی وکسی که آنها لذت می برند و برایش علاقمند هستند، مانیزچنین باشیم.

شنونده – پاسخگو بودن نسبت به آنها، هنگامیکه حرفی میزنند، حتی هنگامیکه حرفشان ناراحت کننده است.

بیش ازآنکه دستوربدهیم واراده خودمان را به آنها تحمیل کنیم، بهتر است سعی نماییم با راهنمایی کردن هرکاری را به انجام رسانیم.(هرچند گاهی اوقات ضرورت ایجاب میکند،مواردی مثل موقعیت تهدید کننده ایمنی وسلامتی شان، از دستور و تحمیل اراده خودمان استفاده کنیم).

عنصرکلیدی درتماس و رابطه با نوجوانان، ملحق شدن به آنهاست.

گاهی اوقات این کارسخت است مواقعی که آنها سعی دارند موضع دفاعی درمقابل شما بگیرند، به بحث وجدل روی می آورندوشما را نادیده می انگارند.

بهرحال از نقطه نظر وچشم انداز نوجوانی، آنها گاهی به احساس وادراکی دست می یابندکه همه والدین میخواهند آنانرا سرزنش کرده وکنترل نمایند.

هردوی شما میتوانید، “موضع دفاعی منفی بگیرید”. اغلب شما میتوانید مبارزه جویی، مجادله طلبی و بی اعتنایی شانرا با موضع گیری مثبت، جابجا کنید.

به جنبه هایی نگاه کنیدکه دوست دارید. به فردی علاقه نشان میدهید که هم اکنون هست وپیش روی شماست، با علاقه و محبت شما این نوجوان چموش به آن کودک رام ومطیع  سالیان قبل تبدیل خواهد شد، ونه آن بزرگسالی که چند صباح بعد قراراست تبدیل شود.

نوجوان خود را مورداستنطاق وبازجویی قرارندهید، بلکه باطرح پرسش های باز راجع به علائق و اشتیاق هایشان وپذیرش آن، بدون هرگونه قضاوت و ارزیابی، باآنها تعامل نمایید.

 

ادامه دارد…

نظر شما چیست؟ ( بدون نظر )

تایید کنید که ربات نیستید !!!