مشارکت دادن کودک خردسال در کارهای روزمره!(۱۵)

کودک، جارو کردن

کودکان را در هر سن و سالی میتوان به شرکت در فعالیت های منزل داخل ساخت. درمنزل هرکاری میتواند به یک بازی و تفریح جهت یادگیری و درعینحال سرگرمی لذت بخش برای کودک تبدیل شود.

کودکان دو، سه و چهار ساله عاشق کمک کردن هستند! پس از این ویژگی آن ها استفاده کنید و آن ها را دست کم نگیرید. البته در این زمینه، مرحله رشدی کودک و کارهایی را که می تواند انجام دهد در نظر داشته باشید. کارهای بسیار متفاوت و متنوعی درخانه وجود دارد که می شود، برای تفریح کودکان از آنها استفاده کرد:

کودکان در سن دو سالگی قادرند لباس های کثیف را در سبد رختشویی بریزند، اسباب بازی ها را پس از بازی جمع آوری و هنگام شست و شوی لباس ها به کمک شما لباس های تیره را از لباس های روشن جدا کنند.

در سن سه سالگی نیز قادرند جوراب های شسته شده را با کمک رنگ و شکل شان جفت کنند، به یک گیاه آب دهند، چیزی را که زمین می ریزد پاک کنند و ظرف خود را از روی میز جمع کنند.

در سن چهار سالگی نیز باید قادر باشند ظرف ها، قاشق ها و دستمال سفره ها را روی میز بچینند، حوله ها را تا کنند، گردگیری کنند، در مرتب کردن رختخواب خود کمک کنند، شیر بریزند و با یک جاروی کوچک زمین را جارو کنند. بنابراین می توانید با توجه به توانایی فرزندتان، از همین سنین اقدام به دادن وظایف خانه به آن ها کنید.

 

 چکارباید بکنیم

برای فرزندتان راجع به هر کاری که با همدیگرانجام میدهید، به زبان ساده توضیح بدهید. توضیحاتی مانند؛ اینکه چرا خانواده به انجام این کارها نیاز دارد. کیفیت و چگونگی انجام دادن کارها را برایش شرح دهید وکودک را راهنمایی کنید که چطوری میتواند درانجام این کارها به شما کمک کند. دقت کنید که ما کارها را براساس عادت انجام میدهیم و به مراحل آن حضور ذهن هوشیارانه نداریم، وقتی با کودکان میخواهید کاری را انجام دهید، حتماً گام به گام جلو بروید. هربار فقط یک کار کوچک را انجام دهید.

 

کلمات جدید مربوط به هرکار را برای کودک آموزش بدهید: اول دستمال سفره را روی میز پهن کن، بعداً پیش بند ها را.

کودکان، حمل سبد لباس

کاررختشویی را به کمک همدیگر انجام دهید تا فرصت مناسبی برای یادگیری به کودک تان داده باشید. ازاوبخواهید که به شما کمک کند تا لباسهای کثیف خودش را برای شستن بیاورد و اطراف خانه را خوب بگردد و لباس ها یا جوراب های کثیف پیدا کند. هرکدام از لباس ها را که داخل تشت می شویید، اسم آنرا تکرارکنید تا اوبتواند همراه شما با شستن آن لباس اسم آنرا نیزبگوید؛ جوراب، تی شرت، پیژامه، عرق گیر، پیراهن. اگر لباس ها را با ماشین لباس شویی، می شویید، ازاوکمک بگیریدتا ضمن جدای سازی لباس های رنگی و سفید، اسم هرکدام ازآنها را همراه با شما تلفظ کند.

 

به کودکتان نشان بدهیدکه چگونه پودرماشین را اندازه گیری کند ودرداخل ماشین بریزد. بگذارید دهید خود اولباس ها را داخل ماشین بریزد، واسم هرکدام ازلباس را بگوید. تعمداً یک لنگه جوراب را بیرون بگذارید، هنگامی که لباسشویی با آب پرشد، لنگه دیگررا بیاندازید. اجازه دهید کودکتان جوراب خیس را نگهدارد وبعدازاوبخواهید که کدام یک سنگین تروکدام یک سبکتراست. هنگامیکه کارشستشوتمام شد ازکودک بخواهید لباس های مشابه(تی شرت ها باهم، جوراب ها باهم و…) را دسته بندی کند و در روی طناب آویزان نماید.

 

شستن ظرف های داخل سینگ را نیز در کنار هم میتوانید انجام دهید. کارهای را تفکیک کنید. ظرف های پلاستیکی را او تمییز کند و شیشه ای و چینی را شما بشویید. مراحل شستشو را به او یاد بدهید.درهنگام شستن ظروف اسامی و کاربرد آنها را در آشپزی و تغذیه بگویید.

شستن ظروف

چگونه باید وظایف خانه را به عهده کودکان گذاشت؟

کارهای منزل، از نظر والدین کارهایی کوچک و تکراری هستند که همیشه در خانه انجام می شوند، اما در نظر بسیاری ازکودکان، این کارها بسیار مشکل و ناخوشایندند و معمولا با بحث و جدل های زیادی همراه است. برای واگذاری کارهای منزل به کودکانتان نکات زیر را در نظر بگیرید.

۱- کودکان را دست کم نگیرید:

اغلب والدین، کارهایی را که کودکان قادر به انجام شان هستند، پایین تر از حد واقعی در نظر می گیرند. آن ها حتی ممکن است کارهایی را برای کودکانشان انجام دهند که خود آن ها به خوبی قادر به انجامش هستند.

۲- وظایفی را واگذار کنید که مناسب سن کودکان باشد:

اگر وظیفه ای که به او می دهید، برای سنش مشکل باشد، ناامید و دلزده خواهد شد. اما اگر کارها طوری باشند که کودک از عهده انجام آن ها به خوبی برآید، به این ترتیب تشویق می شود و می خواهد کارهای بیشتری انجام دهد.

۳- به خاطر داشته باشید کلید کار ((سادگی)) است:

کودکان خردسال، عادت دارند به محدوده کوچکی توجه کنند. بنابراین، انجام کارهایی را به او بسپارید که در یک محدوده کوچک باشد تا او را خسته نکند.

۴- دقیقا مشخص کنید، انتظار دارید چه کاری انجام دهد:

در واقع به او نشان دهید چگونه این کار را انجام دهد.

تا کردن لباس، کودک

۵- تا جایی که ممکن است کارهای او را اصلاح نکنید:

تصحیح کردن، ناخودآگاه این پیام را به کودک منتقل می کند که تلاشش به اندازه کافی خوب نبوده است. بنابراین، به جای توجه به مقدار کاری که انجام داده است، به تلاشش توجه کنید و از سرزنش کردن او نیز بپرهیزید. سرزنش کردن سبب می شود کودک تصور کند هرگز نمی تواند شما را راضی نگه دارد، بنابراین دست از تلاش بر می دارد. به یاد داشته باشید با گذشت زمان، کودک در کارهایش مهارت پیدا می کند، بر آن ها مسلط می شود و از عهده انجام کارها بهتر بر می آید.

۶- به جای جملات منفی از جملات مثبت استفاده کنید:

مثلاً؛ به جای ((اگر لباس های مهمانی را در نیاوری…)) از این عبارت استفاده کنید ((اگر میخواهی بازی کنی اول باید لباس های مهمانی را در آوری.)) بدین ترتیب، اگر چند بار این جملات را تکرار کنید، انجام این کارها برای کودک به شکل عادت در می آید و دیگر نیازی نیست کارها را مرتب به او یادآوری کنید.

۷- عواقب اشتباه یا سهل انگاری را بپذیرد:

کودک باید از انتخاب خود درس بگیرد. بنابراین، کاری کنید عواقب سهل انگاری یا اشتباهش را بپذیرد. به عنوان مثال:

اگر کودک از جمع کردن اسباب بازی هایش در اتاق پذیرایی سر باز می زند، اسباب بازی ها به مدت دو روز از دسترس او دور نگه داشته شوند، اگر لیوان شیر را می ریزد، به او دستمالی برای تمیز کردن داده شود یا اگر به خاطر اتلاف وقت سرویس را از دست می دهد، با اتوبوس به مدرسه برود.

۸- در هر شرایطی خونسردی خود را حفظ کنید:

بروز خشم و عصبانیت فقط کارها را دشوارتر می کند. اگر فرزندتان تمایل ندارد کاری را انجام دهد، به طور واضح و فقط یک بار دیگر کاری را که قرار بوده انجام دهد به او یادآوری کنید. بهتر است، این یادآوری نیز همراه با شوخی باشد. مثلاً بگویید: ((لباس های ریخته شده کف اتاق صدات می کنند. کی می خوای جواب شون رو بدی؟!)) در مواقعی نیز، که فرزندتان کارها را با شلوغ کاری انجام می دهد، به جای بروز خشم، برای او مشخص کنید این شلوغ کاری ها فقط برای یک بار قابل تحمل اند و برای بار دوم تنبیه در پی خواهند داشت.

گرد گیری منزل، کودک

۹- تأکید کنید در قبال انجام کارهایش پاداشی دریافت نمی کند:

کودک باید بداند مانند: دیگر اعضای خانواده وظایفی دارد که باید انجام بدهد، بدون این که انتظار پاداشی داشته باشد. البته تشویق های کلامی را فراموش نکنید و رفتارهای پسندیده فرزندتان را جلوی خودش به زبان بیاورید. این کار، باعث می شود با شور و شوق بیشتری دوباره آن کار را تکرار کند و در خاطرش ماندگار شود.

۱۰- با همسرتان هماهنگ باشید:

اگر تصمیمی گرفتید و از فرزندتان خواستید کاری را انجام بدهد، قاطعیت به خرج دهید و درباره قوانین خانه و انتظاراتتان از کودک، به صورت شفاف و واضح با او صحبت کنید.

۱۱- فراموش نکنید که خودتان الگوی خوبی برای آن ها باشید:

اگر از فرزندتان می خواهید وسایلش را سر جایش بگذارد، خودتان باید در منزل این کار را انجام دهید و وسایل تان را دور و بر خانه پرت نکنید!

منبع: کودکان برتر

خصوصیات رفتاری و ذهنی کودکان بین ۳ تا پنج ساله(۱۴)

نظر شما چیست؟ ( بدون نظر )

تایید کنید که ربات نیستید !!!