مسئله کهنه ولی حل نشده؛ علم بهتر است یا ثروت؟

مَثَل علم بهتر است یا ثروت،از سئوالاتی است که بسیاری از اقشار و گروه ها و افراد جامعه آن را به کَرات شنیده اند و بخش قابل توجهی از بدنه اجتماعی جامعه نیز در دوران تحصیل با نگارش انشا به آن پرداخته اند،موضوعی که در شرایط فعلی بخش قابل توجهی از جامعه،به غلبه و چَربِشِ ثروت بر علم معتقد هستند.

چالشی تحت عنوان علم بهتر است یا ثروت/پاسخی به معادله دو مجهولیِ اندیشه و اندوخته مالی
به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی باشگاه خبرنگاران جوان، مَثَل علم بهتر است یا ثروت، از عباراتی است که به کرات در نظام آموزشی و رسانه های جمعی مکتوب و مجازی مطرح شده و در دو سطح عوام و کارشناسان نیز به آن پاسخ داده شده است.

به واقع، مجادله میان برتری اندیشه و علم و اندخته های مالی، از موضوعاتی است که نسل جوان جامعه به دفعات آن را استماع کرده و البته در مقام پاسخگویی، بر برتری ثروت تاکید می کند.

اگر چه آمار دقیقی از میزان اعتقاد و باور افراد به غلبه مسائل مالی و ثروت بر علم  و دانش و جود ندارد،اما با یک بررسی و تحقیق میدانی، به روشنی پی می بریم که بخش قابل توجهی از افراد جامعه،معتقدند،ثروت و برخورداری از آن، شرطی اصلی و اساسی موفقیت در شرایط کنونی به شمار می‌رود.

منصور حاجی بابایی،استاد دانشگاه در گفتگو با خبرنگار گروه اجتماعی باشگاه خبرنگاران جوان، در خصوص دوگانه علم و ثروت اظهار داشت: به واقع باید گفت هم علم بهتر است و هم ثروت، و کسر هر کدام از مولفه های مذکور،زندگی و حیات اجتماعی را با نارسایی هایی مواجه می سازد.

وی افزود: در صورت انتخاب رشته مورد نیاز جامعه، قطعا تحصیلات، مولد ثروت نیز خواهد بود و امروز بخش قابل توجهی از مشکلات اشتغال جامعه،معطوف به تحصیل در رشته هایی می شود که اشباع شده اند و ظرفیت چندانی برای پذیرش آن و جود ندارد.

حاجی بابابی عنوان کرد:یکی از چالش های کنونی جامعه،معطوف به این و اقعیت تلخ می شود که متاسفانه قضاوت اجتماعی در خصوص افراد بر مبنای رشته تحصیلی آنها انجام می پذیرد.

این استاد دانشگاه گفت:در جوامع توسعه یافته،مهم نقش افراد در پیشبرد اهداف جامعه است و ملاک عمل برای ارزیابی صرفا به مولفه های ظاهری خلاصه نمی شود و یا حداقل اینکه به آن میزانی که در جامعه ایرانی به ظواهر توجه می شود،در جوامع توسعه یافته،چنین مولفه هایی مد نظر قرار نمی گیرد.

وی افزود:همین ذهنیت نادرست باعث می شود،جوانان متقاضی ادامه تحصیل در مقاطع عالی دانشگاهی،قضاوت عمومی را در انتخاب رشته مد نظر قرار دهند و با توجه کمتر به نیاز جامعه،صرفا در صدد تامین پرستیژ و جایگاه اجتماعی می باشند،در صورتی که این موضوع نه تنها کشور را با هزینه های سنگینی مواجه می سازد،بلکه باعث ناکارآمد نیروی انسانی و کاهش نقش آفرینی نیروهای تحصیل کرده نیز می شود.

حاجی بابایی عنوان کرد:به واقع،برخی رشته های دانشگاهی،علیرغم بی نام و نشان بودن،اما از کار آمدی و خروجی بسیار سازنده ای برخوردار هستند.

وی در تشریح رشته هایی که در صورت انتخاب از سوی متقاضیان تحصیل،از بازار کاری تضمین شده تری(حداقل در شرایط موجود)برخورادرند،عنوان کرد:

آشپزی،هتلداری،کودک یاری،بهداشت مواد غذایی،تولید نان،طراحی دوخت و…از نمونه رشته هایی است که انتخاب آن،ضریب دستیابی و حصول موفقیت بالاتری را در مقایسه با رشته ها و عناوین پرطمطراق اما  فاقد کارآیی در پی خواهد داشت.

*شایسته سالاری، از تسریع فرآیند توسعه تا بهبود وضعیت اشتغال

ناهید رضایی،جامعه شناس و آسیب شناس مسائل اجتماعی در گفت و گو با خبرنگار گروه اجتماعی باشگاه خبرنگاران جوان،ضمن تایید نقش سازنده انتخاب رشته مبتنی بر نیاز جامعه در برخورداری از اشتغالی مناسب گفت: در کنار این مولفه اساسی که هیچگونه شک و شبهه ای در نقش و تاثیر آن در موفقیت متقاضیان عرصه اشتغال وجود ندارد،اما شایسته سالاری و تلاش برای ارتقا و تقویت هر چه بیشتر آن در انتصاب ها و بکارگیری افراد در پست ها و مشاغل دولتی و غیر دولتی،نیز از ضروریاتی است که باید مورد توجه قرار گیرد.

وی افزود:قطعا هر آنچه برای حصول این امر تلاش بیشتری شود،انگیزه نقش آفرینی مثبت در فضایی سالم و رقابتی نیز تقویت خواهد شد که خروجی آن در توسعه،پیشرفت و بالندگی مضاعف و فزاینده جامعه مثمر ثمر خواهد بود.

رضایی گفت:فرهنگ سازی و آموزش لازم برای حصول نگاه منطقی به نیازهای جامعه و لزوم تامین  نگرش اجتماعی مثبت در قضاوت ها بر اساس کارآمدی و نقش آفرینی افراد در پیشبرد امور جامعه و پرهیز از قضاوت های سطحی و ظاهری از دیگر اولویت هایی است که با تحقق آن،ملاحظات جوانان و نوجوانان متقاضی تحصیل در دانشگاه به نحو منطقی و معقولانه تری(متناسب با نیازهای جامعه)لحاظ می شود.

فریده مظفری،یکی از کارشناسان مراکز کاریابی فعال در استان تهران در گفت و گویی کوتاه با خبرنگار گروه اجتماعی باشگاه خبرنگاران جوان،ضمن انتقاد از برخی ذهنیت ها در میان جوانان و خانوارها مبنی بر لزوم اشتغال در مراکز و دستگاه های دولتی گفت:امروزه در کشورهای توسعه یافته،کمترین میل و رغبت به فعالیت در مشاغل دولتی مشاهده می شود و به واقع بخش قابل توجهی از اقشار و گروه های اجتماعی تلاش می کنند در مشاغل غیر دولتی به فعالیت بپردازند.

وی افزود:البته حصول چنین امری نیازمند تامین پیش نیازهای خاص به خود است که بخشی از آن منوط به تضمین ثبات شغلی،فرهنگ سازی در جامعه و آگاهی بخشی هر چه بیشتر در القاء واقع بینانه این ذهنیت که موفقیت اقتصادی یا اجتماعی فرد،صرفا به فعالیت در مراکز دولتی خلاصه نمی شود و مضافا بر آن بستر سازی برای جذب و مشارکت سرمایه های بخش خصوصی،از ضروریاتی است که با اتکای به آن،بخش قابل توجهی از نارسایی های مرتبط با حوزه اشتغال مرتفع خواهد شد.

مظفری در خاتمه یادآور شد:خروجی سرمایه گذاری و مشارکت بخش خصوصی به تولید و افزایش فرصت های شغلی منتهی می شود که ثمره آن در ابعاد و عرصه های گوناگون همچون کاهش آسیب های اجتماعی و تنش های روحی و روانی در میان جوانان،رونق و شکوفایی هر چه بیشتر جامعه از حیث اجتماعی،فرهنگی،اقتصادی و حتی سیاسی ملموس و برجسته خواهد بود.

منبع:

http://www.yjc.ir/

«مادیت اخلاقی» فرهنگ واقعی حاکم بر ایران امروز!

نظر شما چیست؟ ( بدون نظر )

تایید کنید که ربات نیستید !!!