فلسفه و شیوه های عملی تغذیه آرام و هوشیارانه

تغذیه هوشیارانه

تغذیه آرام و هوشیارانه

یعنی

آگاهی یافتن هرچه بیشتر به رابطه خودتان با غذا و زندگی

 

بدن انسان فوق العاده ارزشمند و استثنایی است. هیچ دستگاهی به این اندازه با شکوه و با عظمت خلق نشده است. تنها عنصر مادیست که خداوند در آن دمیده شده، حلول کرده و در آن حضور دارد.  باآن بخوبی رفتار کنید و از این موضوع مهم غفلت نکنید.

 

نخفت فیه  که جان بخشی ست هرصبح

فراق فالق الاصباح تا کی

حضرت مولانا

 

منظور از هرصبح در اینجا به معنای صبح پایان یک شب نیست، بلکه هرلحظه و هردم می باشد. درحقیقت خداوند هرلحظه بر زندگی ما درحال دمیدن است.اما مولانا با حسرت و اندوه میگوید، ما انسانها تا کی باید در فراق و غربت از این صبح زندگی، باید به سرببریم و شادمانی و آرامش ابدی را در درون افکار و ذهنیت ها خاموش سازیم.
هدف از بیان این بیت مولانا این است که بگویم بدن ما مرکز تجلی خداست. به دستگاهی که تجلی جلال و جبروت خداوند است همچون یک جسم مادی یا دستگاه مکانیکی ساده نگاه نکنید. به این معجزه خلقت در خصوص سعادت و خوشبختی اعتماد کنید و بخاطر داشتن آن خدا را سپاسگزار باشید.

 

گفتم بخاطر داشتن بدن خداوند را سپاسگزار باشید، اما چطوری ؟

سپاسگزاری از خداوند در این مورد فقط و فقط رفتار سالم با خودمان می باشد. مراقبت و محافظت از آن به بهترین شکل ممکن.

یکی از شیوه های نگهداری بدن سالم و در حقیقت یک شیوه شکرگزاری،‌تغذیه سالم و طبیعی می باشد که خداوند برآن تاکید و تمرکز کرده است.

بنابراین با همین هدف در اینجا میخواهم شما خواننده گرامی با یک اصل فوق العاده مهم در نگهداری این دستگاه آشنا سازم.
تغذیه یا سوخت رسانی این دستگاه بسیار اهمیت دارد. می شود گفت که اکثر دردها و مشکلات حتی روحی و روانی ما بخاطر تغذیه ناسالم این دستگاه می باشد.

در سیستم تغذیه ای که در اینجا معرفی میکنیم، نه فقط موجب خواهد شد که از بدن سالم برخوردار شوید،‌بلکه قطعا و بلاشک موجب خواهد گشت تا از چنگال چربی های اضافه ذخیره شده در بدن نیز رهایی یابید و برای تمام عمر در کمال آسودگی و آرامش از غذا خوردن لذت ببرید.

سیستم تغذیه هوشیارانه و آرام

 

این اصل میگوید:

وقتی که غذا میخورید، با حواس جمع و هوشیاری و به آرامی بخورید و به پیام ها و سیگنالهای ارسالی از بدن خوب گوش بدهید و متوجه باشید.

تمرکز ذهنی و حواس تان را درهنگام غذا خوردن از چیزهای اطراف تان برکنید و آنرا با میخ محکمی در وسط میزغذا بکوبید. نگذارید درحالی که غذا میخورید هزار جور فکر به ذهن تان خطور کنید. بله کار سختی است. ولی باید این کار را بکنید اگر میخواهید از چنگال چربی های اضافه خلاص شوید و ناراحتی های مختلف جسمی و روانی تان از بین بروند.

وقتی غذا میخورید بگذارید معده شما بگوید که چه وقت و کی خوردن را متوقف کنید، نه اینکه هوس های سیراب ناپذیر مغزتان شما را تا مرز  نفخ و درد و ناراحتی کشنده پیش ببرد و وادار به خوردن و انباشتن بکند!!

درهنگام خوردن به چشمانتان، به زبانتان وبه عواطفتان توجه داشته باشید.

تاجایی که  میتوانید از رابطه خود با غذا بیشترآگاه شوید. به چیزی که میخورید… و چگونه میخورید خوب دقت و توجه داشته باشید!

با کشف کیفیت های حسی غذاها(گرمی،سردی،نرمی،ترشی،شوری،تلخی،سفتی و سختی،نرمی و لطافت و…)، میزان و درجه احساس سیری خودرا بیشترمی سازید.

عادت ذهنی ما انسان ها سردرگمی و سرگردانی ذهن بین افکار مختلف، تصاویر و خاطرات ازآینده و گذشته است.

ما انسان ها ذهن خود را طوری پرورش داده ایم که دشمن لحظه اکنون است. و به هربهانه ای میخواهد از لحظه اکنون بگریزد و به در دنیای خیالی و توهمی گذشته و آینده بماند. آرمگاه ابدی ذهن انسان در جهان توهمی خود ساخته است.

این درحالیست که حیات و زندگی و شور و شوق سازنده و نیروبخش آن در لحظه اکنون جاریست.

من و شما خواه دوست داشته باشیم یا نداشته باشیم، تنها زمان واقعی، زمان حال است. زمان آینده و گذشته اولا یک قرار داد ذهنی است و سپس یک طلسم روانی.

این طلسم فقط در هنگام خوردن ما را به دام و تله نمی اندازد، درهر کار و فعالیت و حالتی که باشیم، در یک چشم بهم زدن به درون طلسم روانی زمان می افتیم.

در انواع فعالیت های روزمره ازجمله مطالعه، تماشای تلویزیون، رانندگی، صحبت کردن با دیگران، کارهای روتین منزل و اداره…  حواس مان بطورکلی از موضوع دم دستی قطع می شود و به سراغ افکار و خاطرات و تصاویر دیگری می رود.

ذهن پریشان ما در طول شبانه روز ۷۰۰۰۰فکر را مرور میکند.

بیشترین پریشان ذهن درهنگام انجام دادن فعالیت هایی می باشد که بصورت عادت در آمده اند.

و غذا خوردن یکی از عادت های بدیهی است که از دوران طفولیت ما آموخته ایم.

غذا خوردن فعالیتی است که بصورت یک عادت دیرینه تبدیل گشته است. این الگوی اشتباه باعث شده است که ما گرفتار حاشیه های خطرناکتر بشویم. جزئیاتی در این عادت نهفته است که براحتی زمینه همه مشکلات سلامتی را فراهم کرده از جمله چاقی و اضافه وزن را.

هنگامی که بر طبق عادت غذا میخوریم،‌ ذهن ما در صحنه حضور ندارد و از آنچه واقع می شود کاملا بی اطلاع است. بدن ما به ماشین بیشعوری تبدیل می شود که در چنگال غریزه اسیر شده  است.

چون ذهن ما در اوهام و خیالات گذشته و آینده و تخیلات و آرزوها سیر میکند، نمیداند که هم اکنون چه غذایی، چه مقدار و چطوری به درون بدن ریخته می شود. کاملاً غافلگیرانه و در یک چشم بهم زدن مقدار زیادی خوراکی به انبار شکم ریخته می شود. بعد از چنددقیقه کوتاه حریصانه چشمان مان بدنبال غذا در ظرف غذا و خوراکی اطرافیان میگردد.و با تعجب پیش خود میگوئیم؟ همه اش همین بود؟ من که چیزی نخوردم؟

در حالیکه وقتی مقدار و میزان کالری واقعی غذایی را که خورده وقتی محاسبه بکند،‌متوجه می شود که به اندازه حداقل دو وعده غذا خورده است.

بله، مثل بسیاری از فعالیت های زندگی روزمره درجریان تغذیه اصلاً حواس مان به غذا خوردمان نیست. شاید تاکنون نقش و اهمیت حضور ذهن در جریان تغذیه برای مان گفته نشده و نمیدانیم ناهوشیارانه خوردن غذا چه مصیبتی بر سرما آورده است!

تجمع مستقیم چربی ها در شکم و باسن، ماحصل عجولانه بلعیدن لقمه هاست!

 

تغذیه هوشیارانه

 

چطوری به صورت آرام و هوشیارانه غذا بخوریم؟

برای آرام و هوشیارانه غذا خوردن، لازم است یک اصل خیلی مهم و طبیعی را بعنوان پیش شرط و مقدمه رعایت کنید.

تغذیه آرام و هوشیارانه در حقیقت سبک غذا خوردن طبیعی و انسانی را به ما آموزش میدهد،‌اما قبل از شروع به خوردن ما باید

دو اصل مهم را بعنوان مقدمه رعایت کنیم:

اصل اول: فقط هنگامی غذا میخوریم که گرسنگی جسمی یا بدنی داشته باشیم. این موضوع خیلی اهمیت دارد و تکلیف ما را ازنظر وعده هایی غذایی روشن می سازد. اینکه روزی چند مرتبه باید غذا بخوریم. ملاک و معیار غذا خوردن فقط و فقط گرسنگی جسمی می باشد. هروقت که خواستیم شروع کنیم به خوردن، عادت کنیم که ازخودمان سئوال کنیم ، در این لحظه من برای خوردن  به چه چیزی گرسنه هستم؟ آیا واقعاً بدن من گرسنه است، یا عواطفم گرسنه اند؟ همانطور که جان چوزن بایز  Jan Chozen Bays  درکتاب”تغذیه ذهنی”  می نویسد، انواع متفاوت گرسنگی وجود دارد: گرسنگی چشمی، گرسنگی دهانی، گرسنگی شکمی و معد ه ای، گرسنگی بدنی یا سلولی، گرسنگی ذهنی، گرسنگی قلبی.

دقت کنید در موقع خوردن ببینید شما به کدام یک از این گرسنگی ها دچار هستید؟ کار سختی است ولی لازمه رهایی از بندهای بردگی مواد غذایی همین است.

ادامه دارد….

 

وقتی که غذا میخورید،فقط غذا بخورید و بس!

نظر شما چیست؟ ( بدون نظر )

تایید کنید که ربات نیستید !!!