علائم و مشکلات ابتلا به سرطان پروستات

pros2835823746587234687016

این بیماری با سن، رابطه مستقیم داشته و معمولاً از ۵۰ سالگی در آقایان بروز می‌نماید.

 

پروستات غده‌ای در دستگاه تناسلی است. پروستات اجزاء مایع منی را می‌سازد و ذخیره می‌کند و در لگن، زیر مثانه و جلوی راست‌روده، ‌قرار گرفته است. قسمتی از پیشابراه ـ لوله‌ای که ادرار را از مثانه خارج می‌کند از پروستات می‌گذرد. پروستات سالم تقریباً به اندازۀ یک گردو است. اگر رشد پروستات خیلی زیاد باشد، به علت محل قرارگیری این غده، جریان ادرار کند یا متوقف می‌شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، سرطان پروستات، رشد بدخیم سلولهای پروستات است که معمولاً آهسته و در درون پروستات در طی سالها رشد می‌کند و در این مدت علائم کمی ‌ایجاد می‌کند. اما به مرور زمان به بیرون از پروستات گسترش می‌یابد. ممکن است به بافتهای دورتر مانند استخوانها، ریه‌ها و کبد نیز دست‌اندازی کند. علائم و نشانه‌ها به میزان پیشرفت بیماری بستگی دارد.

بیماری سرطان پروستات شایعترین بدخیمی‌منجر به مرگ، بعد از سرطان ریه است. و جدی ترین نوع این بیماری است تومور پروستات است البته این شکل از تومور پروستات در میان آقایان کمتر از ۴۰ سال نادر است ولی در آقایان بالای ۶۰ سال شایع می‌باشد. علت این بیماری نامشخص است.

در این نوع بیماری سلولهای سرطانی به بافت طبیعی پروستات هجوم آورده، آن را تخریب کرده و جایگزین آن می‌شوند. اگر تومور تشخیص داده نشود ممکن است به سایر قسمتهای بدن انتشار یابد.

یک عامل خطرزای مهم سن است. بیش از ۷۰ درصد از مردان که سرطان در آنها مشخص شده است، بیش از ۶۵ سال سن دارند. به‌نظر می‌رسد عوامل ژنتیکی، به‌ویژه در خانواده‌هایی که تشخیص سرطان در آنها، در سن پایین‌تر از ۶۰ سالگی بوده است، در پیشرفت سرطان پروستات نقش داشته باشد. خطر سرطان با افزایش شمار خویشاوندان نزدیک مبتلا به سرطان، افزایش می‌یابد.

علائم سرطان پروستات چیست؟

سرطان پروستات،‌ اغلب در مراحل اولیه هیچ علامتی را نشان نمی‌دهد. وقتی ‌که علائم بروز می‌یابد، بعید نیست بیماری به خارج از پروستات انتشار یافته باشد. علائم سرطان پروستات شامل این موارد است:

مشکلات ادراری:

ناتوانی در ادرار کردن.
دشواری شروع یا توقف جریان ادرار.
احساس دفع در اغلب مواقع، به ویژه در شب.
جریان ضعیف ادرار.
وقفه در جریان ادرار.
درد یا سوزش وقت ادرار کردن.
اشکال در نعوظ آلت تناسلی.
خون در ادرار یا مایع منی.
درد متناوب در قسمت پایین پشت، مفصل ران، یا قسمت‌های بالای ران.

اگرچه این علائم، علائم سرطان هستند، اما آنها به احتمال خیلی زیاد، به دلیل شرایط غیرسرطانی بروز کرده‌اند. بررسی این نشانه‌ها، از سوی پزشک، مهم است.

pros2835823746587234687001

تشخیص سرطان پروستات فقط با انجام نمونه‌برداری تأیید می‌شود

 

تومور پروستات ناشی از رشد غیرقابل کنترل سلول‌های پروستات بوده و معمولاً دارای علائم ذیل می‌باشد:

تکرر ادرار به ویژه در شب، منقطع بودن ادرار، احساس درد و سوزش در هنگام خروج ادرار،‌ احساس درد در قسمت پایین کمر و لگن خاصره، وجود خون در ادرار.

تورم پروستات، فرم بی‌خطر اختلال در پروستات می‌باشد که اغلب معروف به BPH است.

این بیماری با سن، رابطه مستقیم داشته و معمولاً از ۵۰ سالگی در آقایان بروز می‌نماید.

۴۰ تا ۵۰ درصد مردان ۵۰ ساله به این نوع پروستات مبتلا می‌باشند که در اثر آماس یا متورم شدن (بزرگ شدن) غده پروستات و به دلیل آلودگی‌های میکروبی موجود در مجاری ادراری به وجود می‌آید.

این نوع اختلال نسبت به دو مورد دیگر غیر معمول‌تر است.

علاوه بر کنترل ژنتیکی اختلالات پروستات، رژیم غذایی نقش قابل توجهی‌ در عدم بروز این بیماری دارد.

آیا امکان دارد سرطان پروستات پیش از بروز هرگونه علامتی در فرد رخ دهد؟

بله. غربالگری سرطان پروستات به‌دنبال تشخیص بیماری، پیش از بروز هرگونه علامتی در فرد است. دو روش غربالگری که معمولاً در نبود علائم برای کشف سرطان پروستات به‌کار می‌رود، یکی معاینۀ انگشتی مقعد است که پزشک پروستات را از طریق مقعد برای یافتن یک ناحیه توده‌دار لمس می‌کند، و دیگری آزمایش خون است که ماده ساخته شدۀ پروستات را ـ که به آن آنتی‌ژن ویژۀ پروستات (PSA) می‌گویند ـ اندازه‌گیری می‌کند. .(PSA) این دو روش، همراه با هم، بسیاری از سرطان‌های خاموش پروستات را که هیچ علامتی بروز نمی‌دهند، شناسایی می‌کنند.

به‌دلیل استفادۀ گسترده از آزمایش ‍ٍِ PSA  در ایالات متحده، تقریباً ۹۰% سرطان‌های پروستات در مرحلۀ اولیه مشخص می‌شوند و درنتیجه، ‌پس از تشخیص، مردان زندگی طولانی‌تری خواهند داشت.

سرطان پروستات را چگونه تشخیص می‌دهند؟

تشخیص سرطان پروستات فقط با انجام نمونه‌برداری تأیید می‌شود. درطول نمونه‌برداری، یک اورولوژیست (پزشکی که در بیماری‌های ادراری و اندام‌های جنسی مردان و اندام‌های ادراری در زنان تخصص دارد)، نمونه‌های بافتی را، معمولاً با یک سوزن، بر می‌دارد.
این عمل معمولاً در مطب پزشک با بیهوشی موضعی انجام می‌شود. سپس، یک آسیب‌شناس (پزشکی که بیماری‌ها را از راه مطالعۀ میکروسکوپی بافت‌ها، تعیین می‌کند) وجود سلول‌های سرطانی را کنترل و بررسی می‌کند.

 

 

 

pros2835823746587234687005

گاه از مردان یک سلسله آزمایش خون می‌گیرند تا ببینند که آیا سرطان منتشر شده است.

برخی مردان همچنین، به آزمایش‌های تکمیلی نیاز دارند:

 

اسکن استخوان:

پزشک مقدار کمی از مادۀ رادیواکتیو را به درون یک رگ خونی تزریق می‌کند، این ماده در جریان خون به گردش در می‌آید و در استخوان‌ها جمع می‌شود. دستگاهی موسوم به اسکنر، پرتو را کشف و اندازه‌گیری می‌کند.
اسکنر تصاویری از استخوان‌ها را بر صفحۀ کامپیوتر یا فیلم نشان می‌دهد. این تصاویر معمولاً سرطان گسترش یافته به استخوان‌ها را، نشان می‌دهند.

اسکن توموگرافی کامپیوتری (سی.تی.اسکن):

یک دستگاه پرتو X متصل به کامپیوتر مجموعه‌هایی از تصاویر را با جزئیات، از مناطق درونی بدن، می‌گیرد. پزشکان اغلب، از سی.‌تی.‌اسکن برای دیدن لگن یا شکم استفاده می‌کنند.

تصویربرداری با تشدید مغناطیسی (MRI):

از یک آهنربای قوی متصل کامپیوتر برای گرفتن تصاویر با جزئیات، از مناطق بدن استفاده می‌شود.

سرطان پروستات، هم به‌وسیلۀ درجه و هم مرحله، توصیف می‌شود.

درجه نحوۀ دقیق شباهت‌های تومور با بافت غده‌ای نرمال پروستات را توصیف می‌کند. براساس ظاهر میکروسکوپی بافت توموری، آسیب‌شناس‌ها آن را به‌عنوان سرطان درجه پایین، متوسط یا بالا توصیف می‌کنند.

روش درجه‌بندی سرطان پروستات معروف به معیار گلیسون (Gleason) از معیار ۲ تا ۱۰ استفاده می‌کند.

معیار دیگر، به‌کارگیری G1 تا G4 است. در هر دو معیار، نمره‌های بالاتر، درجه بالاتر تومور را نشان می‌دهند. تومورهای با درجه بالا، عموماً، سریع‌تر رشد می‌کنند و نسبت به تومورهای با درجه پایین، امکان انتشار بیش‌تری دارند.

مرحله به وسعت و گستردگی سرطان اشاره دارد. سرطان پروستات در مراحل اولیه، سرطان مرحلۀ I و II، موضعی است و به خارج از غدۀ پروستات سرایت نکرده است.

سرطان پروستات مرحلۀ III، اغلب به آن بیماری موضعی پیشرفته می‌گویند، به بیرون از غده پروستات گسترش یافته است و حتی امکان دارد در کیسۀ منی هم باشد.

مرحلۀ ‌IV به این معنی است که سرطان به خارج از کیسه منی، به غدد لنفی و یا به سایر بافت‌ها یا اندام‌های بدن هم سرایت کرده است.

نظر شما چیست؟ ( بدون نظر )

تایید کنید که ربات نیستید !!!