عذر و بهانه های تعلل ورزی را آزمایش کنید(۱۴)

تعلل ورزی، دقیقه ۹۰، تحت استرس

تمام چیزهایی را که لازم است دراختیارم ندارم، پس منتظر می مانم تا فراهم شود

در ادامه برنامه آزمایش کردن بهانه ها، میخواهیم موارد دیگری ازعذر و بهانه ها را برای تعلل ورزی(کار امروز به فردا گذاشتن، تاخیر انداختن کار و وظیفه،…)مورد آزمایش قرار بدهیم. امید است شما با مطالعه و تمرین آنها بتوانید اگر چنین بهانه هایی را برای تعلل ورزی استفاده میکنید،‌به این وسیله برطرف سازید:

به آزمایش کشیدن «فقدان منابع»

• تمام چیزهایی را که لازم است دراختیارم ندارم، پس منتظر می مانم تا فراهم شود

• وقت کافی ندارم که کل کار را به اتمام برسانم، منتظر می مانم تا وقت کافی بدست بیاورم تا آنرا انجام بدهم.

بااین بهانه ها،شما میخواهید که همه منابع لازم را قبل ازشروع یک وظیفه دراختیارداشته باشید. پس انجام وظیفه وکسب اهداف را دردوشیوه متفاوت آزمایش کنید.

دراولین شیوه،که ما آنرا رویکرد همه یا هیچ می نامیم، قبل از شروع به کار،منتظرمی مانید تمام چیزهایی راکه نیاز دارید و وقت کافی برای انجام دادن کار را بدست بیاورید و سپس مشغول کار شوید.به این شیوه انجام دادن کار، یعنی منتظرمی مانید تا آن را در یک جلسه به اتمام برسانید.

شیوه دوم که ما آنرا رویکرد ذره ها و تکه ها می نامیم، کار را با توجه به مقدار منابع و وقتی که در اختیار دارید شروع میکنید و با کسب مجدد منابع و وقت بیشتر، کار را ادامه میدهید. با این شیوه، قطعه های بزرگی از وظیفه را اجرا میکنید. این دو رویکرد را درمورد کارهای مختلف با همدیگر اجرا کنیدوتوجه نمائید که درهر رویکرد چه جور احساسی در شما ایجاد می شود، چقدر کار ازنظر کمی و کیفی توانستید انجام بدهید و با چه سرعتی کارها را اجرا کردید.

سپس رویکردها را با همدیگر مقایسه کنید تا ببینید که کدام یک در مورد شما بهترین کارایی را دارد. با انجام این آزمایش ها میتوانید ببینید که کدام یک عملاً سازگار با شماست، بجای اینکه برطبق این فرضیه عمل کنید: که کارها را به تعویق اندازید تا بهترین وقت و منابع را بعداً بدست آورید.

 

تعلل ورزی، فقدان منابغ

من وقتی تحت فشار باشم بهترکارمیکنم، از اینرو فعلاً برای چند دقیقه کار را تعطیل میکنم.

 

به آزمایش کشیدن «استرس برانگیزنده»

“من وقتی تحت فشار باشم بهترکارمیکنم، از اینرو فعلاً برای چند دقیقه کار را تعطیل میکنم.”

با این بهانه، شما باورمیکنید که فشارواسترس کلید به اتمام رساندن وظایف می باشد. ازاینرو به منظورآزمایش، درانجام وظایف آتی، دو شیوه متفاوت را جایگزین نمائید.

درشیوه نخست که آنرا رویکرد دقیقه آخر یا دقیقه 90 می نامیم، وظایف و کارها را تا آخرین لحظه به تاخیر می اندازیم، برای انجام دادن کار در دقیقه 90 واقعاً تحت فشار قرار میگیرید و پس از آن کار را شروع میکنید.

روش دوم، که ما آنرا رویکرد سروقت می نامیم،کارکردن مطابق نقشه می باشد طوریکه وظایف تان را همانطورکه درجدول زمانی مشخص کرده بودید(مثلاً حداقل دو روز قبل) به خوبی کامل کرده و به اتمام برسانید.

جابجایی بین این دو رویکرد در انواع کارها و وظایف و اینکه هر رویکرد درشما چه احساسی بوجود می آورد، چه میزان مشغول کار می شوید، با چه سرعتی کارتان را به اتمام می رسانید، کیفیت کارتان چطوریست، و آیا سرقرار کار انجام می شود یا خیر، کاملاً امکان پذیر می باشد.

سپس رویکردها را مقایسه کنید تا ببینید کدام یک درمورد شما بهترین کارایی را دارد. با انجام این آزمایش میتوانید ببینید عملاً چه چیزی با شرایط شما سازگار است، بجای این که پیشا پیش فرض کنید به تعویق انداختن کارتان تا زمان احساس فشار و استرس، برایتان بهترین شیوه است.

ادامه دارد…

نتیجه گیری های تعلل ورزی را آزمایش کنید(۱۳)

نظر شما چیست؟ ( بدون نظر )

تایید کنید که ربات نیستید !!!