عبادت، مدیتیشن و تعمق داروهای دوره فقدان هستند(۱۴)

عبادت، مدیتیشن و تعمق داروهای دوره فقدان هستند

 

درس پنجاه ودوم:عبادت،مدیتیشن،تعمق

هرشیوه ای ازعبادت(دعا و نیایش، مدیتشن، غوروتفکر) را که بلدی و با روح توسازگاری بهتری دارد، اکنون وقتش رسیده که ازآنها استفاده کنی. دعا و عبادت، مدیتیشن و تعمق را بجا بیارکه هم اکنون بهترین وقت آنهاست.

هنگامی که درآرامش و سکون قرارداریم، ممکن است درد مجدداً به سطح برگردد. این عالیست. بگذاردرهمین جا باشد و شما به کار با اعماق وجودت ادامه بده. جراحتی که درجریان عبادت، مدیتیشن یا خلسه وتعمق بوجود می آید، معالجه طبیعی است.

هنگام عبادت، پیشنهاد میکنیم ابتدا، قدرت بردباری و صبر را طلب کنید، قدرتی برای شفا یافتن و آموختن خردمندی.

 

دیشب تو را نداشتم.

امروز صبح نداشتم.

راز ونیاز کردم.

تا بالاخره دوران فراق  به سررسید.

دوستت دارم.

 

 

درس پنجاه و سه: نوشتن برای روزنامه

شما میتوانید برای مجلات و روزنامه ها مطلب بنویسد وارسال کنید. یا یادداشت روزانه سودمند داشته باشید.

تفکرات و عواطف خود را روی کاغذ بیاورید، بهترین شیوه طرح چیزها، نظم دادن به آنهاست.

به هیچ عنوان بخودتان این قاعده را تحمیل نکنید که “یا هرروز مطلبی برای روزنامه بنویسم یا هیچ.” هنگامی بنویسید که دوست دارید، و هنگامی که مایل نیستید آنرا فراموش کنید.

 

نیایش

 

درس پنجاه و چهار: در درون حزن واندوه، زیبایی نهفته است

درحزن زیبایی خاصی وجوددارد(ومنظور ما دراینجا حزن اصیل است، نه ترحم بخویشتن).

بیش از این به جزئیات نمیتوانیم بپردازیم، اما فکر میکنیم ارزش تذکر و یادآوری را داشت. اگرشما از زیبایی محزون بودن لذت میبرید، همه چیز درسته.

 

شما رفتی و

نشانه هایت رادرجای جای منزل جاگذاشتی:

دست نوشته های شاعرانه ات

درگوشه ای از صفحه برگشته کتابی.

و بویی که ازخودت برپتویمان جاگذاشتی.

امشب را کجا هستی؟

آیا درخانه ای که بازهم نشانه هایت را جا میذاری؟

شاید مشغول کشف کردن ردپاهای خودم باشم

که در روح تو جا گذاشته ام؟

 

 

 

درس پنجاه و پنج :  بگذار تا کاملاً بهبودی پیدا کنی

بگذار فرایند معالجه بطورکامل انجام شود.

زمان نقاهت خیلی مهم است.

برای مدتی، در پروژه ها وفعالیت های مستلزم صرف وقت وانرژی زیا د واردنشوید.

اگرشما اجازه ندهید آسیب وارده بطورکامل معالجه شود، ممکن است بلحاظ عاطفی نتیجه فوق العاده حساس کسب کنی. میتوانی از هر رویارویی تازه شانه خالی کنی.

بخودت اجازه بده که معالجه انجام شود.

 

عبادت، مدیتیشن و تعمق داروهای دوره فقدان هستند

 

درس پنجاه و شش: تصدیق خویشتن

تایید کردن، مستحکم کردن و تقویت کردن. تفکرات مثبت، عشق ورزیدن و معالجه مربوط به خودتان و زندگیتان را تایید کنید.

هرتاییدی غالباً با«من… هستم» شروع می شود و همیشه در زمان حال توضیح میدهد. ادعا کنید آنچه شما میخواهید به همان قاطعیتی است که قبلاً میخواستید.« من صحیح و سالم هستم، من ثروتمند هستم، من خوشحال هستم» نه اینکه« من میخواهم سالم باشم، من میخواهم ثروتمند باشم، یا من میخواهم خوشحال باشم.»

این تاییدات را باصدای بلند، و پی درپی بگویید.

یا هرتایید دیگری که میتواند شما را بسازد:

من زند ه ام و زندگی میکنم.

من درحال معالجه هستم

من تسلیم فرایند معالجه هستم

من کاملاً معالجه می شوم

من بطور طبیعی معالجه می شوم.

من باخودم مهربان هستم.

قلب من درحال شفا یافتن است.

من قویتر هستم.

من برای رشد، جسارت کافی دارم.

من خیلی خیلی سپاسگزار و شگرگزار هستم.

من برای معالجه شدن صبوروشکیبا هستم

صبر وشکیبایی من، رنج مرا بیش ازاندازه طولانی خواهدکرد.

 

 

زیبا ترین چیزی که برای همیشه میتوانستم برای خودم انجام دهم

خودم هستم

ادامه دارد….

نظر شما چیست؟ ( بدون نظر )

تایید کنید که ربات نیستید !!!