شناخت و معالجه تعلل ورزی: ترک بهانه جویی؟(۱۵)

تعلل ورزی

خود انتقادی یا سرزنش کردن خود فقط باعث بی انگیزه تر شدن انسان می شود،

 

چطوری بهانه جوی برای تعلل ورزی را کنار بگذاریم؟

اغلب ما بهانه هایی را برای تعلل ورزی می آوریم و هدق مان نیز این است که با این بهانه ها فقط رفتار مانرا بصورت معقول و قابل قبول توجیه درآوریم. اگرشما احساس مثبتی نسبت به تعلل ورزی داشته باشید، این حس را بوجود می آورد که به احتمال زیاد در انجام وظیفه یا هدف تان به تعلل ورزی مبتلا هستید. بنابراین،نیازاست با خود حرف زدن یا روی افکار و نظرات مثبتی که نسبت به تعلل ورزی داریم، کار کنیم و آنها را تغییربدهیم.

درسوی دیگر همانطور که قبلاً هم آموختیم، خود انتقادی یا سرزنش کردن خود فقط باعث بی انگیزه تر شدن انسان می شود، و چنین شخصی احتمالاً بیشتر دچار تعلل ورزی خواهد شد. از اینرودر این مدل روش هایی را برای خنثی سازی باخود حرف زدن منفی که بهانه تراشی و انتقاد از خویشتن را سبب می شود، مطرح خواهیم کرد.

 

تغییر دادن نتیجه گیری ها
عذروبهانه های ما برای تعلل ورزی کردن اغلب حول محور برخی از حقایق مربوط به موقعیت می چرخد، و با همین نتیجه گیری است که موکول کردن انجام وظیفه یا پیگیری هدف به وقت دیگر را بهتر عملی می سازیم.

حقیقت و نتیجه گیری بی فایده

 

ح:‌ من واقعاً خسته هستم

ن: بهتر است بعد از استراحت،کار را شروع کنم

ح:‌ حالا نمی خواهم انجام بدهم

ن:‌ احساس میکنم فردا انجامش بدهم،خیلی بهتر است

ح:‌ هم اکنون وقت تفریح و خوشی ام است،

ن :‌ خرابش نمی کنم همیشه میتوانم منتظرباشم تا وقتی که اتفاق جاری به اتمام برسد.

ح: تمام لوازم مورد نیازرا دراختیارندارم

ن:‌ منتظر می مانم تا همه آنها فراهم شود

ح:‌ وقت کافی در اختیار دارم

ن:‌ پس مجبور نیستم که همین حالا شروع کنم

ح:‌ حس و حالش را ندارم

ن:‌ منتظر می مانم تا حسش پیدا بشه

ح:‌ کار دیگری در دست دارم

ن:‌ وقتی کارها تمام شد، به این می پردازم

ح:‌ وقت کافی ندارم که تمام آن را انجام دهم

ن:‌ منتظر می مانم در یک فرصت مناسب که وقت کافی بدست آوردم، آنرا انجام میدهم

ح:‌ من تحت فشار بهتر کار میکنم

ن:‌ پس میگذارم دقیقه نود، می روم سراغش

 

زمان، تعلل ورزی

حقیقت این است که برای انجام دادن کاری که احساس خوبی برای انجامش نداریم، هیچگونه وقت یا فرصت معینی وجود ندارد.

 

این نوع نتیجه گیریها را بی فایده می نامیم، چرا که نسبت به آنچه در موقعیت حاضر واقع می شود یا اینکه درلحظه حاضر چه احساسی داریم غفلت می شود، و در بلند مدت برای ما بهترین گزینه نیست. افراد تعلل ورز همچنین اغلب با اندیشه غیر واقع بینانه ای درگیر هستند که بنظرشان فردا بطور معجزه آسایی زمان و وقت بهتری برای کار مفید و ثمربخش و دنبال کردن کارها فراهم خواهد شد.

منتظر می مانیم تا احساس رفع خستگی کنیم، انگیزه لازم را بدست آوریم، شوق و ذوق داشته باشیم،حواسپرتی نداشته باشیم، همه لوازم مورد نیاز احتمالی را داشته باشیم، دربهترین اوقات و لحظه ها باشیم، همه کارهایی را که میتوانستیم انجام بدهیم را انجام داده باشیم یعنی هیچ کاری رو زمین نمانده باشد، ….

و بعد منتظر می مانیم تا گاوهایمان از چراگاه به خانه برگردند(یعنی ما یک کار جدی و هدف مهم زندگی مان را دنبال کنیم). مدت زمان طولانی در انتظار می مانیم برای اینکه همه شرایط انجام درست کار یا تعقیب هدفی فراهم گردد.

حقیقت این است که برای انجام دادن کاری که احساس خوبی برای انجامش نداریم، هیچگونه وقت یا فرصت معینی وجود ندارد.

بنابراین اکنون بهترین وقت انجام کار مورد نظر می باشد.نتیجه گیریهای بی فایده اغلب این واقعیت را درنظر نمی گیرند که اگر ما دست بکار شویم و به سمت کامل ساختن وظیفه یا هدف مان یک گام برداریم، بدون درنظرگرفتن اینکه این گام چقدرکوچک و بی اهمیت است، میل ما به انجام دادن کار یا هدف افزایش می یابد و ما می توانیم دستاوردهای ارزشمندی از کارهای انجام شده بدست آوریم.

این بدان معناست که با شروع کردن کار در گام نخست،بعداً همه چیز مرتب می شود و در مااحساس قابلیت بیشتری برای پیشرفت و به اتمام رساندن کارها پیدا می شود.

از اینرو، درخصوص برطرف ساختن نتیجه گیریهای بی فایده چه کارمیتوانیم انجام بدهیم تا ازپایدار ساختن تعلل ورزی جلوگیری کنیم؟

یکی از روش ها به چالش کشیدن نتیجه گیریها بی فایده است و به نتیجه گیریهای مفیدتر جدیدی دست یابیم که به ما میگوید حرکت کن، برو جلو، انجامش بده. شیوه دیگر تست یا آزمودن نتیجه گیری بی فایده است.

 

ادامه دارد…

نظر شما چیست؟ ( بدون نظر )

تایید کنید که ربات نیستید !!!