رفتارهای پرهیز و ایمنی سبب ماندگاری اضطراب سلامتی می شود(۹)

پرهیز نمودن

«پرهیز نمودن» بدان معناست که در کوتاه مدت، ازبرخی یادآوری کننده مسائل مربوط به بیماری دوری میکنیم

درحالیکه رفتارهای «چک کردن» و «جستجوی اطمینان بخش» اساساً برای کاهش میزان احساس اضطرابی طراحی می شود که از قبل در انسان وجود دارد،‌ اما با استفاده از راهبردهای «پرهیز» و «ایمنی» سعی میکنیم بصورت تعمدی از تجربه کردن اضطراب دوری کنیم.

کسانی که اضطراب سلامتی دارند بطورکلی سعی میکنند ازمحرک های بیرونی و درونی که در بخش های نخستین برنامه یاد آوری شدیم،پرهیز کنند. برای پرهیز از محرک های درونی، از مشغول داشتن خودتان به چیزهایی که منجر به تغییردر حالت فیزیولوژیکی تان بشود خودداری میکنید. مثلاً از ورزش کردن، قدم زدن در پلکان، نوشیدن قهوه، رابطه جنسی، خوردن غذاهای ادویه دار و نوشیدن آشامیدنی های گازدار پرهیز میکنید.

برای پرهیزازمحرک های خارجی، ممکن است ازتعداد بسیارکثیری ازمردم، مکان ها یا موقعیت ها بگریزید که مسائل مرتبط با بیماری را برای شما یادآورمی شوند.

فهرست برخی از چیزهایی که میتوانند در زمره موقعیت هایی باشند که از آنها می گریزید:

• متخصصان پزشکی یا کسانی که چکاپ انجام میدهند

• انجام جراحیهای پزشکی

• مشاهده عکس ها و فیلم ها یا خواندن اخبار مرتبط با بیماری

• رفتن به قبرستان و قدم زدن در مرده شور خانه ها

• نوشتن وصیت نامه

• تماس با آزمایشگاه برای گرفتن نتیجه آزمایش

• پرهیز از خوردن غذاهای نزدیک به اتمام تاریخ مصرف آنها

• ملاقات کردن دوست، فامیل و همکاری که بیماری غیر عفونی گرفته باشد

• رفتن و استقرار در مکانهای استراحت عمومی

• تماشای صحنه های درام تلویزیون

• ملاقات فرد آشنایی که اخیراً مریض بوده است

• مطالعه نکردن اطلاعاتی که پزشک راجع به مریضی شان ارائه کرده است.

 

رفتارهای ایمنی

مشغول گشتن به رفتارهای ایمنی فقط بطورموقت نگرانی و ناراحتی شما راجع به بیماری تان را کاهش می دهد

«پرهیز نمودن» بدان معناست که در کوتاه مدت، ازبرخی یادآوری کننده مسائل مربوط به بیماری دوری میکنیم وبه این ترتیب دچار نگرانی کمتری خواهیم شد. درحالیکه پرهیز کردن در بلندمدت سبب حفظ ترس ها یا حتی بدتر شدن آن، می شود.

اصطلاح« رفتارهای ایمنی» به شکل هوشمندانه تر به همان پرهیزکردن اشاره دارد. استفاده از رفتاهای ایمنی بدان معناست که شما نمی توانید بیدرنگ یا بطورکامل از چیزی پرهیز کنید. وقتی الگوی رفتار ایمنی در ذهن تان باشد،‌فقط درصورتی به مکانی می روید، به شخصی نزدیک یا همراه می شود، به کار و فعالیت ترساننده نزدیک می شویدکه برنامه یا طرح پشتیبانی داشته باشید.

بطور مثال، کسی که ازبرقراری تماس با بیمار منینگوکال (meningococcal) می ترسد شاید از رفتن به مکان های عمومی خودداری نماید و حتی به مشاوره و جلسات درمان پزشکی رجوع کند، مگر اینکه همراه خودش ضدعفونی کننده و آنتی بیوتیک در کیف داشته باشد.

وهمینطور، شخصی که از دچار شدن به حمله قلبی می ترسد شاید از رفتن به محل کار و فعالیت های روزانه دیگر خودداری کند و فقط درصورتی این کار را میکند که افرادی در اطرافش باشند و تلفن همراهی را تمام وقت داشته باشد تا بتواند فوراً با اورژانس تماس بگیرد.

مشغول گشتن به رفتارهای ایمنی فقط بطورموقت نگرانی و ناراحتی شما راجع به بیماری تان را کاهش می دهد. دفعه بعد که شما با موقعیت مشابهی مواجه شدید، احساس میکنید به استفاده مجدداز آنها نیاز دارید و هیچ وقت نمی آموزید که میتوانید بدون آنها نیز زندگی بکنید و زنده بمانید.

توجه: درحالیکه رفتارهای چک کردن و پرهیز ظاهرا متضاد بنظر می رسند، اما ممکن است بطور هم زمان هر دو رفتار را انجام دهید. برای مثال، ممکن است به آزمایش کردن روزانه پستان های خود مشغول شوید، در عینحال از ابراز نگرانی ها یا قصد تان برای رفتن به پزشک تا چک کردن را کنار بگذارید

یا بصورت دیگر،‌ ممکن است فقط مشغول چک کردن یا پرهیز کردن باشید،‌ یا از هرکدام اندکی انجام دهید.ترکیب رفتارهای چک کردن و پرهیز از یک شخص به شخص دیگر متفاوت ومتنوع می باشد.

تمرین:
دقایقی وقت بگذارید و چیز هایی را یادداشت نمائیدکه ممکن است بدلیل ترس های مرتبط با بیماری ازآنها گریزان هستید. منابع ترس شما میتواند افراد خاص، مکان ها، فعالیت ها، اشیاء یا حتی غذاهای خاص باشند. همچنین، کدام رفتارها شما را تشویق میکنند تا حس ایمنی در این موقعیت ها را افزایش دهید؟
…………………………………………………………

ادامه دارد…

تاثیر تمرکز روی نشانه ها وچک کردن متوالی در افراد دچار اضطراب سلامتی(۸)

نظر شما چیست؟ ( بدون نظر )

تایید کنید که ربات نیستید !!!