یک راهبرد موثر معالجه نگرانی و اضطراب ، اجازه داده به آن است!(۱۴)

نگرانی، اضطراب، اجازه به نگرانی

با مبحث مدل هفتم به ادامه برنامه های شناسایی و معالجه اضطراب بحث را دنبال میکنیم. در این مدل قصد داریم یک شیوه جالب و در عینحال ظاهرا منفعلانه را به شما معرفی و آنهم:‌ «رخصت یا اجازه دادن به نگرانی ها» می باشد.

درمدل قبل، ما رویکرد فعالتری را برای کنارآمدن با نگرانی ها پیش گرفتیم وآنها را به چالش کشیدیم. اکنون رویکرد متفاوتی را برای مواجه با نگرانی های خاصی که شما دارید، مطرح میکنیم.

این رویکرد میتواند ماهیتاً منفلانه تر دیده شود، چونکه به نگرانی شما اجازه میدهد جریان داشته باشند ودرمغزشما جولان بدهند. ما از این تکنیک فقط به این دلیل بهره نمیگیریم که مستلزم تمرین کمتر یا مهارت کمتری را می طلبد، بلکه تسلط براین تکنیک نیز همانند راهبرد فعالانه، به انجام تمرینات مستمر نیازمند است، و قطعاً شیوه موثری برای برخورد با نگرانی ها میباشد.

منظور از رخصت دادن به نگرانی ها چیست؟
منظور از اجازه یا رخصت دادن به نگرانی ها، درواقع انجام دادن کارهایی دقیقاً ضد آنچیزیست که بطور متداول راجع به نگرانی های خود انجام میدهید؛ ازجمله بکارگرفتن، بیرون کردن، واکنش نشان دادن، سعی درکنترل نمودن، سعی در توجیه کردن و مستدل نشان دادن آنن.

ولی، دراین مدل برخلاف رویه های فوق، ما به نگرانی ها اجازه میدهیم بطور آزادانه در ذهن ما به گشت وگذار مشغول باشند، یا جولان بدهند، وهیچ واکنشی هم به آنها نشان نمیدهیم، یا از حضورآنها جلوگیری وممانعت بعمل نمی آوریم.

یاد آوری میکنم درمدل 5 اعلام کردیم که داشتن نگرانی، آنطور که بعضی از شما فکر میکردید،هیچ منفعت یا خیرمثبتی درخود ندارد؛ درواقع نگرانی پدیده ای غیرموثر، کاملاً بی فایده، یا بی ارزش است.

لذا برای من و شما اهمیت فوق العاده دارد که این نکته مهم را درجای جای این کتاب یاد آوری کنیم، به این ترتیب متوجه خواهیم شد که با رخصت دادن به نگرانی و رها گذاشتن آنها، هیچ چیز ارزشمندی را ازدست نمیدهید.

شما قبلاً هم آزاد گذاشتن نگرانی را اندکی تجربه کرده اید، همانجایی که سعی کردید تجربه نگرانی را به تعویق اندازید.

درجهت به تعویق انداختن نگرانی، مجبور شدید تصمیم بگیرید که راجع به چیزی خاص در لحظه ای خاص، نگران باشید. بجای آن سعی کردید حواس خود را به زمان حال برگردانید و برکاری که انجام میدهید تمرکز کنید، با این هدف که درموقعیت مشخص بعدی، برمیگردید و به نگرانی تان بپردازید.

اکنون دراین مدل میخواهیم یک گام بیشتراز به تعویق انداختن، برداریم. هدف شما اجازه یا رخصت دادن نامحدود به نگرانی هاست (یعنی، نقشه ای ندارید که بعداً بخواهید وقت بگذارید و به نگرانی بپردازید). یعنی لازم خواهد بود، هرچه بیشتر به سمت آزاد گذاشتن نگرانی، گرایش پیدا کنید.

 

چگونه بگذاریم نگرانی ها جریان داشته باشند

اکنون که درک کلی از”رخصت دادن به نگرانی ها” حاصل شده، بمنظور اجازه دادن به نگرانی ها، برخی کارها وجود داردکه شما میتوانید انجام دهید؛

اضطراب، هوشیاری از نگرانی

آگاه و هوشیار باشید

اولین مطلب، هوشیار بودن و تایید کردن حضور نگرانی هاست. البته کاملاً طبیعی است که وقتی شما ندانید چیزی وجود دارد یا خیر، نمیتوانید به آن اجازه حضور هم بدهید. ازاینرو، اولین کاری که باید انجام دهید توجه داشتن و تایید کردن وجود نگرانی درشماست. شما میتوانید این کار را با گفتن جمله ای مشابه اینها نشان بدهید:

” بوی نگرانی را حس میکنم…”
” آهان! سروکله نگرانی پیدا شد…”
” متوجه هستم حالا درگیرنگرانیم…”

 

به آنها جواب ندهید
کار بعدی که باید انجام دهید، پاسخ ندادن به نگرانی هاست. همانگونه که قبلاً هم گفته ام، اکثریت مردم بطورمعمول به نگرانی مشغول می شوند، آنرا دنبال میکنند، و سعی میکنند بطریقی آنرا کنترل کنند.

دراینجا بجای اقداماتی از این دست، سعی کنید هیچ کاری راجع به نگرانی خود انجام ندهید. فقط نگرانی های خود را با علاقمندی مشاهده کنید. راجع به آنها قضاوت نکنید یا نسبت به آنها واکنش نشان ندهید.

برای خودتان شرح دهید که افکار، احساسات، و ادراکاتی که در آن لحظه تجربه میکنید درست و صحیح هستند. فقط اجازه دهید که نگرانی ها باشند، بدون پاسخ دادن به آنها یا اینکه بگونه ای سعی کنید،آنها را تغییربدهید.

ادامه دارد….

فرایند تحلیل یا به چالش کشیدن نگرانی و اضطراب!(۱۳)

نظر شما چیست؟ ( بدون نظر )

تایید کنید که ربات نیستید !!!