داروهای ضد افسردگی برای معالجه اختلال دو قطبی-بخش پنجم

داروهای ضد افسردگی برای معالجه اختلال دو قطبی-بخش پنجم

 

health-92845982634234911510

داروهای ضد افسردگی ها

داروهای ضد افسردگی نیز میتوانند برای تثبیت روحیه در وجوه شدید وحاد ومستمر اپیزودها و یا حفظ تاثیرات معالجه پزشکی، مورد استفاده قرارگیرند. هیچ نوع داروی ضد افسردگی خاصی وجود ندارد که موثرترازسایرداروهای اختلال دوقطبی باشد. درواقع، خطرحائز اهمیت در استفاده از داروهای ضد افسردگی مسئله القا کنندگی یا سبب “سوئیچ” یا انتقال به اپیزودهای مانیک یا هایپومانیک می باشد، مخصوصاً اگربیماردر مصرف داروهای ضد افسردگی به تثبیت روحیه دست نیابد.

بدلیل اینکه همه انواع داروهای ضد افسردگی ظاهراً تاثیر همسان و برابر دارند و چندین هفته طول
می کشد تا بطور موثر کارایی خود را نشان بدهند، اغلب آثار جانبی دارند.

بطورکلی اگر شما نسبت به یک نوع (یاطبقه)ازداروهای ضد افسردگی خوب پاسخ ندادید، ممکن است به طبقه دیگر داروها، یا حتی دارویی ازهمان طبقه بهترجواب بدهید.

داروهای ضد افسردگی شایع عبارتند از:

  • بازدارنده های افزایش مجدد انتخابی سروتونین(SSRls) شامل: فلوکستین، پاروکستین، سرترالین
  • تری سایک لیک ها شامل: ایمیپرامین، امیتریپتیلین، دیزیپرامین، دولتیپین،
  • بازدارنده اکسیدانهای موامین (MAOls) شامل: فنزلین و ترانیلسی پرومین

شایعترین آثارجانبی داروهای ضد افسردگی: خشکی دهان، توهم تیره گی، یبوست، تسکین اندک، و مشکل دفع پیشاب. برخی از بیماران مسن ممکن است نسبت به اثرات جانبی این داروها حساس تر باشند. اثرات جانبی همیشه دراوایل مصرف یا هنگام افزایش دوز، دیده شده اند. دوزهای پایین عمدتاً تاثیرات خیلی محدود واندک دارند و بطورکلی، در کوتاه مدت و بلند مدت، داروهای جدیدتر تاثیرات کمتری دارند.

تشخیص نشانه های افسردگی از اثرات جانبی داروهای ضد افسردگی اهمیت زیادی دارد. شما باید این موضوع را با پزشک خود درمیان بگذارید قبل از آنکه مصرف دارو را شروع نمائید. برخی داروها میتوانند سبب تاثیرات جانبی بشوند که خیلی شبیه به نشانه های افسردگی میباشد، بطورمثال مشکل درخوابیدن، خشکی دهان، و مشکلات جنسی.

 

 

داروهای مسکن اعصاب یا آرامبخش

داروهای آرامبخش ممکن است هم درجنبه پوشش دادن به اختلال وگاهی اوقات بصورت معالجه بلند مدت مورد استفاده قرار بگیرند.

داروهای روانشناختی عمومی شامل هالوپریدول، کلرپرومازین، ریسپریدون، واولانزاپین. این داروها اغلب با تثبیت کننده های روحیه ترکیب می شوند تا درکنترل توهم، یا تلقین، با خواب مصنوعی یا القایی، برای کاهش بزرگ نمایی یا غلو نابجا، یا کاستن از رفتارهای تند یا تحریک آمیز تاثیرگذار باشند. این داروها همیشه برای معالجه هایپومانیا استفاده نمی شوند.

هرچند داروهای آرامبخش اعصاب عمدتاً درمعالجه جنبه های شدید و حاد مانیا استفاده میشوند، برخی بیماران می توانند با دوزهای کوچکترادامه دهند تا مطمئن شوند که شاهد بازگشت یا عود نشانه های روانی یا مانیک نمی شوند.

اثرات جانبی برخی از داروهای آرام بخش اعصاب عبارتند از: جنبش وبی قراری شخص، تمرکز دشوار، تاری دید، خشکی دهان، و مشکلات پیشاب. این تاثیرات جانبی می تواند با مصرف کمترین میزان لازم دوز داروها، به حداقل برسد.

داروی دیگری که استفاده میشود، کلونازپام است که جزوطبقه بنزودیازپینزها قرار میگیرد. این دارو همراه با داروهای دیگر(آرامبخش ها و تثبیت کننده روحیه) استفاده می شود تا موجب خواب شود، تحرکات عصبی را بکاهد، و تفکرات رقابتی و فشار کلامی را بکاهد.

 

 

نظر شما چیست؟ ( بدون نظر )

تایید کنید که ربات نیستید !!!