تاثیر پلاسیبو یا دارونما در درمان بیماریها

دارونما

دارونما چیست؟

پلاسیبو (لاتین: Placebo، /pləˈsiboʊ/؛ plə-SEE-boh) به معنی «من خوب خواهم شد»[۲]– به استفاده از روش‌های درمانی صوری و تلقینی گفته می‌شود که می‌تواند با فریب بیمار، اثر مثبتی در روند بهبودی وی داشته باشد. اثر درمانی که از به کار بستن چنین روش‌هایی حاصل می‌شود را نیز اثر پلاسیبو می‌نامند.

رایج‌ترین روش‌ها برای ایجاد اثر پلاسیبو استفاده از دارونما (چیزی ظاهراً شبیه به دارو بدون هیچ اثر واقعی) و جراحی‌های دروغین است. در روند استفاده از شبه داروها، یک قرص بدون اثر به بیمار داده می‌شود و به او گفته می‌شود که با خوردن این قرص حالش بهبود می‌یابد.

البته بیمار نباید بفهمد که این قرص، قرص بی‌اثر است و شما در حال اجرای یک روند شبه‌دارویی بر روی وی هستید. تجربیات پزشکان نشان داده‌است که این پدیده روانی تاثیر بسیار بالایی در بهبود بسیاری از بیماران دارد.

شرکت‌های داروسازی در مسیر ساخت دارو از این نوع دارونما به عنوان کنترل گروه شاهد استفاده می‌کنند.

 

تاریخچه:

تاریخچه جدید دارو‌‌نما، معمولا به مقاله‌ای نسبت داده می شود که بیش از ۵۰ سال پیش در مجله انجمن دندان‌پزشکی آمریکا نوشته شد. در سال ۱۹۴۶ هنری و بیچر دنیای پزشکی را با این ادعا شوکه کردند که تنها، شیوه‌های دارو‌‌نمایی همچون دادن قرص های شکر یا حتی دلسوزانه معاینه کردن جسمی بیمار منجر به بهبود در ۳۰ درصد بیماران خواهد شد. امروزه این برآورد افزایش پیدا کرده است؛ بین یک دوم تا سه چهارم بیماران، با همه انواع مشکلات از آسم تا پارکینسون، بهبود پایدار واقعی را در طیفی از درمان‌ها نشان می دهند.
معالجه کردن همه چیز؟

دارو‌‌نماهای در دامنه وسیعی از بیماری‌ها درجاتی از تأثیر را داشته‌اند: حساسیت‌ها، گلو‌‌دردها، آسم، سرطان، سکته مغزی، افسردگی، دیابت، شب ادراری، صرع، بی خوابی، اختلال شنوایی مَنیر، میگرن، تصلب شریان‌ها ، روان رنجوری‌ها، آسیب‌های چشمی، پارکینسون، بزرگی پروستات، اسکیزوفرنی، بیماری‌های پوستی، زخم‌ها و زگیل‌ها.

تاثیر پلاسیبو یا دارونما در درمان بیماریها
دارو‌‌نماهای مختلف:

یک سوال این است: کدام نوع از دارو‌‌نماها تاثیر بهتری دارند؟ آیا رنگ و اندازه کپسول‌ها و قرص‌ها، چیز مهمی است؟ گرچه در پژوهش‌های مختلف، برای بررسی این مطلب، به صورت مرتب ظاهر داروها تغییر پیدا کرد، اما تأثیر کمی در این باره گزارش شده است و به نظر نمی‌رسد این مسأله تفاوت‌ زیادی را ایجاد کند.گرچه مطابق یک بررسی، برای اینکه دارو‌‌نما به بهترین وجه موثر باشد باید بسیار بزرگ و قهوه ای یا بنفش باشد. یا اینکه خیلی کوچک بوده و رنگ آن قرمز روشن یا زرد باشد.

تزریقات ظاهرا به تنهایی تاثیر بیشتری از قرص دارد، حتی جراحی دارو‌‌نمایی (زمانی که افراد را با یک جراحی کوچک یا بدون هیچ جراحی می برند و بخیه می زنند) به نرخ های پاسخ مثبت بالایی منجر شده است.

ظاهرا سبک اجرای درمان و خصوصیات درمانگر به میزان چشمگیری در تأثیر درمان را کم و زیاد می‌کند. درمانگرانی که علاقه بیشتری را به بیماران خود نشان می‌دهند، اطمینان بیشتری به درمانشان دارند و وجهه بالای حرفه‌ای دارند، تأثیرات دارو‌‌نمایی قوی تری را در بیمارانشان ایجاد می‌کنند.
دارو‌‌نماها چگونه عمل می کنند؟

چیزهای مختلفی مطرح شده‌اند، از جمله شرطی‌سازی کنش‌گر، شرطی‌سازی کلاسیک، کاهش احساس گناه، انتقال، تلقین، ترغیب، اقتضای وظیفه، ایمان، امید، نظریه‌سازی فرد، کاهش اضطراب، تاثیرات انتظار و آزادسازی اندورفین.

مطالعات تصادفی شده، دو سو کور و کنترل:

اثر دارو‌‌نما هم خوب است و هم بد. دارو‌‌نما برای همه درمانگران صرف نظر از اینکه چه درمانی را تجویز می‌کنند خوب است و برای دانشمندانی که سعی می کنند اثر واقعی مداخله‌های درمانی را ارزیابی کنند، عامل بدی محسوب می شود! چرا؟

برای اینکه داروی تازه‌ای که محققان تصور می‌کنند با مکانیسم خاصی باعث درمان بهتر یک بیماری می‌شود، ممکن است واقعا تأثیر فیزیکی خاصی نداشته باشد و فقط به صورت دارونما عمل کند! در این صورت چگونه می‌توان مطمئن شد داروی جدید، فقط دارونما است یا یک داروی واقعی؟

اینجاست که از پژوهش‌های دو سو کور، تصادفی شده و کنترل شده دارو‌‌نما، استفاده می‌شود.

روش کار بدین صورت است که افرادی به صورت تصادفی به گروه‌های مختلف تقسیم می‌شوند، برخی درمان روتین واقعی دریافت می‌کنند، گروه دیگر دارونما می‌گیرند و یک گروه کنترل هم وجود دارد که اصولا هیچ درمانی نمی‌گیرد. علاوه بر خود پژوهشگر هم نمی‌داند که کدام بیمار تحت درمان با داروی واقعی است، کدام یک دارونما می‌گیرد.

اینگونه تحقیقات البته خالی خالی از مشکل نیستند. مشکل اول این است که بیماران گروه‌های مختلف ، ممکن است همدیگر را ببینند و درباره درمانشان با هم بحث کنند یا اینکه صرف مشارکت در یک مطالعه ممکن است رفتار افرادی را که در تحقیق شرکت کردند تحت تاثیر قرار دهد. به بیان ساده، به صورت منظم مورد مشاهده بودن و سنجش شدن، ممکن است خودش، اثر شفا‌‌بخشی داشته باشد!

ممکن است در بعضی از موقعیت‌ها، مشکلات اخلاقی مانع از بررسی دو سو کور شود، مثلا جایی که پزشک یا بیمار می‌داند که یک نوع درمان روتین به وضوح اثرات ثمربخش بهتری نسبت به دارونما دارد.

 

چگونه دارونما کار می کند؟

از آنجایی که آنها هیچ کاری انجام نمی دهد ولی احساس بهتری به مریض می دهد.  در تحقیقی که انجام دادند به یک گروه قرص دارونما دادند دگفت که آن  سیستم خودتحریک می باشد. پس از آن ضربان قلب  با سرعت بالا، فشار خون بالای آنها بهبود یافته است. پس از آن، به همان گروه دارو نما دادند گفتند این قرص خواب آور است و آنهااحساس خواب آلودگی کردند. در مقابل گفته شد که این داروها عارضه دارند و موجب  سردرد، تهوع و درد  می شود، حتی اگر فقط یک درمان دارونما انجام دادند گزارش کردند که عارضه جانبی در آنها بوجود اورده

تاثیر پلاسیبو یا دارونما در درمان بیماریها

 

چگونه دارونما استفاده می شود؟

دارونما در مطالعات تحقیقاتی، که در آن یک گروه از افراد مبتلا به یک بیماری خاص درمان واقعی داده نمی شود و از دارونما استفاده می شود. درمان می تواند در قالب قرصقند که هیچ اثر دارویی ندارد ، و یا حتی اشکال دیگر مانند تزریق، مایعات و یا  شیوه های دیگر باشد. این برای محققان به مقایسه اثرات واقعی  درمان  یک گروه است .معمولا،  شرکت کنندگان در مطالعه پژوهشی به آنها گفته می شود که درمان واقعی یا دارونما داده شده است، با این حال آنها باید در آغاز مطلع باشند که احتمال دارد به آنها دارونما داده شود. معمولا با این حال، اثر دارونما کوتاه مدت است، و شخص را به حالت سابق بر میگرداند، به طوری که این روش می تواند برای هر کسی استفاده شود.

 

میزان تاثیر گذاری دارونما

دارونماها و عاداتی که برخی بیماران در بهبود درد یا بیماری خود به آنها اعتقاد دارند، از نظر برخی پزشکان مردود است. این در حالی است که در بسیاری از این موارد دارونماها باعث بهبود درد یا بیماری در افراد می‌شود.
به گزارش ایسنا دکتر علی بیداری دبیر سمینار و فوق تخصص روماتولوژی در حاشیه سخنرانی خود در سمینار روش منطقی تجویز داروهای مسکن گفت: بعضا بیماران به رفتارهایی مانند بستن دستبند یا استعمال ژل یا پمادی که به اعتقاد آنها موجب بهبود درد یا بیماریشان می‌شود روی می آورند و حتی با رضایت نسبی که از این عادات دارند با پزشک معالج نیز مشورت می‌کنند که اغلب پزشکان نیز با این رفتارها و عادات مخالف بوده و بیمار را از استفاده از آنها منع می کنند . این در حالی است که ثابت شده همین دارونماها در ۳۰ درصد از بیماران باعث بهبود درد و یا بیماری افراد می‌شود.

وی در پایان تاکید کرد: پزشکان مانع این اعتقادات نشوند و در کنار درمان به بیماران خود اجازه استفاده از این دارونماها را بدهند که گاه همین دارونماها به تنهایی موجب درمان بیمار نیز شده است.

 

شیرینی اسمارتیز

شفا بخشی قرص های  اسمارتیز

پدرمن مدت طولانی ۱۵ سال با افسردگی  و حمله پانیک یا حمله عصبی  درگیر بود و متاسفانه پزشکان از تشخیص واقعی مشکل ایشان عاجز بودند.  هر بار که به پیش متخصص اعصاب و روان می رفتیم، با یک کیسه داروی اعصاب به خانه برمی گشتیم و نهایتا هم هیچ یک، موثر واقع نمی شد.

یک روز تصمیم گرفتم قرص های شکلات اسمارتیز را داخل ظرفهای داروی خارجی بریزم  و بعنوان یک داروی درمان کننده اعصاب آلمانی به ایشان بدهم. هر چهار ساعت یک قرص اسمارتیز به ایشان میدادم و آنرا با لذت تمام میخورد

برای چند ماه این داروها، افسردگی او را بطور کامل برطرف کرد و حملات پانیک نیز از تعدادشان بطور قابل ملاحظه کاسته شد.

چون ایشان به بیماری دیابت دچار بودند، از خوردن این داروی آلمانی! بسیار لذت می بردند.

… تا اینکه یک روز یکی از نواه هایش اسرار داروی مرا فاش کرده بود و بعد از آن چون افسردگی اش برطرف شده بود و اصلا نیازی به دارو نداشت. ولی همچنان اسمارتیزها را بخاطر دیابت، بصورت دزدگی میخورد!!

 

منبع: ویکی پدیا ؟ دکتر سلام/ http://1pezeshk.com

نظر شما چیست؟ ( بدون نظر )

تایید کنید که ربات نیستید !!!