با باقیمانده غذا چکار کنیم؟

با باقیمانده غذا چکار کنیم؟

با « باقیمانده غذا»، خدا حافظی کنید! اگر دیدید که برای خوردن به شما چشمک می زند به آن بگوئید: من میدانم تمام آنچیزی را که نیاز من بود، برایم به ارمغان آوردی و من آنرا جذب کردم، ممنونم و بیش از این بدنم به تو نیاز ندارد. شاید از باقی ماندن  مقداری از غذایتان در بشقاب ، دچار احساس ناراحتی وگناه، احساس خسران بشوید طوریکه دلتان نخواهد آنرا همینطوری رهایش کنید. ولی به احساس تان در این مواقع خوب توجه کنید و آنرا مواظبت و مراقبت نمائید که به شما می گوید؛
«هی لاغری را ولش کن، ببین چطوری غذای خوشمزه  به تو چشمک می زند!»
اینجاست که باید تصمیم های انقلابی بگیری، ودرس هایی را که آموخته ای یکبار دیگر در ذهن خویش مرور کنی! ولازم است یاد آوری کنم که اگر بعد از احساس شیرین سیری همچنان مشغول غذا خوردن شدی، درواقع به فرمان احساسات و عواطف خودت غذا میخوری نه بدنت. چون بدن دیگر به این غذا نیاز ندارد، و پیامش را هم ابلاغ کرده است! اکنون نقطه تصمیم گیریست!
«آفرین به تو! من میدانستم که هدف مهم و ارزشمند زندگی ات را به یک وسوسه ضعیف نمی فروشی!»

اگر هم اکنون نگاهی به بایگانی ذهن خود بیاندازی، حتماً به مواردی خواهید رسید که غذای بسیار خوشمزه و دلچسبی را خوردی و کاملاً سیرشدی، و سپس به یک میهمانی دعوت شده بودی که غذای مورد علاقه ات آنجا وجود داشت. دائماً دچاراین حس  ناراحت کننده شدی «که ای کاش گرسنه بودم و تا می توانستم ازاین غذای خوشمزه  میخوردم؟»

 

یا اینکه قبلاً از رفتن به میهمانی یا مراسمی همه اش دراین فکر بودی که چه غذایی خواهند داد؟ آیا غذاها و خوراکی های مورد علاقه شما را میدهند یا نه؟و با دیدن غذا و خوراکی مورد علاقه، تقریباً تمرکز واقعی  شما برغذاست نه برکسانیکه در آنجا حضور دارند

 

کم نیستند کسانی که مثلاً اگر دریک مجلس ختمی شرکت میکنند، دلیل واقعی شان خوردن شام و نهار در آن مجلس ختم است، و یا کسانی که بخاطر نذری در یک آئین مذهبی شرکت میکنند…  ولی اگر شما میخواهید درمجلسی، مراسمی، میهمانی یا برنامه عزاداری خاصی شرکت کنید هدف تانرا دیدن آدم ها و ملاقات با آنها قرار دهید نه خوردن غذا و خوراکی ها!

 

با باقیمانده غذا چکار کنیم؟

برای اینکه بتوانیم از چنین حس و حال در شرایط مورد اشاره خود را خلاص کنیم، بهتر است قبل ازحضور و ورود در این برنامه ها گرسنگی خود را با خوردن میان وعده ی مورد علاقه  بطریق هوشیارانه پاسخ دهید.

 

حداقل روزی یک مرتبه سعی کنید وعده های خودتانرا با هوشیاری و توجه کامل به طعم و مزه و لذت کامل وبه آرامی بخورید. با این شیوه ضمن اینکه به رفتارهای تغذیه ای خودتان آگاه می شوید بلکه کمک میکند با کاهش یافتن سرعت غذای تان، به مقدار و میزان کمتری غذا بخورید واز همه مهمتر طعم و لذت واقعی غذا ها را از دست نمیدهید.

 

با باقیمانده غذا چکار کنیم؟

 

چند پیشنهاد دیگر برای پرهیز از پرخوری

وقتی احساس سیری ملایم را حس کردید،مقداری از غذای خودتانرا داخل بشقاب باقی بگذارید، ولو اینکه به اندازه یک لقمه باشد. تا به این ترتیب بیاموزید که مقدار غذای ورودی به بدن شما را علائم معده ای شما تعیین میکنند، نه اندازه بشقاب یا ساندویج یا پیتزا وغیره.

 

مکث کنید و با اقتدار به غذا نگاه کنید. سئوال کنید: آیا واقعاً میخواهم این غذا را بخورم؟ واقعاً بدن من میخواهد با این غذا چکارکند؟ آیا میتواند به من نیرو بدهد و سلامت غذایی مرا تضمین کند؟ آیا میخواهم این غذا را فقط بدلیل اینکه قشنگ و زیبا و هوس انگیز است بخورم؟ پس اگر به این دلیل است، فقط با نگاه کردن بر آن باید لذت ببرم و نباید آنرا با بلعیدن و خوردن عجولانه از جلوی چشم خود محو سازم! سعی کنید موضوع را ازنگاه هنرمندانه ای نظاره کنید و توجه نمائید!

 

قبل از اینکه لقمه داخل دهان تان را بخوبی نجویده اید و آنرا قورت نداده اید، قاشق و چنگال خود را به طرف دهانتان بالا نیاورید! عجله نکنید. واقعاً لقمه های بعدی چقدر لذت بخش تر از همین لقمه ایست که داخل دهان مشغول جویدن آن هستید؟

 

بطور کامل و به آرامی لقمه ها را بجوید. بیشتر از ۲۰ مرتبه، هیچ عجله ای نکنید! چون ۲۰ دقیقه طول می کشد تا معده شما به مغزتان پیام سیری را ابلاغ کند. یعنی مدتی که شما میتوانید بقدرکافی ومورد نیاز بدن تان برای ۳ تا ۴ ساعت آینده مواد غذایی بخورید.

 

با باقیمانده غذا چکار کنیم؟

قاشق و چنگال و هرچیز دیگر را در فاصله بین لقمه ها حتماً زمین بگذارید.

 

لقمه های ساندویچ و پیتزای خود را بعد از هر باز گاز زدن، زمین بگذارید!

 

نسبت به طعم ومزه غذا توجه داشته باشید. از آن لذت ببرید. باعث شکرگزاریست که آنچه میخورید، سازنده ساختمان وجود شماست!

 

از لیوان ها، بشقاب ها و کاسه های کوچکتر استفاده کنید. چون پرکردن یک لیوان بزرگ از نوشابه گازدار برای خیلی از مردم بدان معناست که همه را باید بنوشند! وقتی در یک لیوان کوچک دو بار نوشابه بخورید، احساس خواهید کرد که نوشابه زیادی خورده اید، وعکس این قضیه نیز صادق است؛ وقتی یک لیوان بزرگ نوشابه را میخورید، احساس میکنید که یکی دیگه نیز باید بنوشید!

 

خوردن سالاد در وعد ه های اصلی را در اولویت قرار دهید. یعنی اول یک لیوان آب بخورید و بعد سالاد و سبزیجات و در مرحله سوم غذا های دیگر. چون سبزیجات کالری منفی دارند و با آب که ترکیب شوند، حجم بسیار زیادی را در معده میگیرند. در میان وعده ها نیز سعی کنید نخست خیار یا هویج بخورید و سپس سایر میوه ها و تنقلات. البته اینها قاعده مطلق نیست.

بررسی کنید که چه عواملی بر مقدار غذا خوردن شما تاثیر میگذارند.

غذای خودتانرا بفهمید. درمورد هرلقمه خود هوشیار باشید. اگر اغلب اوقات وعده های غذای خود را کمتر از ۲۰ دقیقه می خورید، یا میان وعده های خود را کمتر از ۱۰ دقیقه میخورید، فراموش نکنید که  بسرعت غذا میخورید. به سیگنال بدن خودتان گوش بدهید چون وقت سیر شدن شما را اعلام میکند.

بیاد داشته باشید این غذایی که  می خورید آخرین وعده غذایی شما نیست. بازهم می توانید غذا بخورید!

نظر شما چیست؟ ( بدون نظر )

تایید کنید که ربات نیستید !!!