اضطراب سلامتی:کیفیت پاسخ جنگ یا گریز به نشانه بیماری!(۷)

مشغولیت ذهنی

تغییرات بدنی طبیعت هر انسانی در مواجه با موقعیت ترسناک می باشد

وقتی به تفسیر فاجعه آمیز راجع به برخی عوارض جسمی و بدنی یا راجع به اطلاعات پزشکی درگیر می شوید، به احتمال زیاد پاسخ شما به این تهدید ادراکی، احتمالاً بشکل غریزی و سرشتی پاسخ جنگ یا گریزخواهد بود. پاسخ جنگ/گریز توسط بدن به این منظور طراحی شده است که شما را درمقابل یک خطر واقعی محافظت نماید.

این پاسخ به شما کمک می کند با جنگیدن یا درصورت لزوم با فرار کردن از موقعیت تهدید کننده و خطرناک، جان خود را نجات دهید و سلامتی خود را حفظ کنید. موقعی که بدن انسان پاسخ جنگ یا گریز را ازخودش آشکار می می سازد، لاجرم خودش دچاریکسری تغییراتی می شود.

تغییرات بدنی طبیعت هر انسانی در مواجه با موقعیت ترسناک می باشد و البته نسبت به میزان خطری که ما ادارک میکنیم، درجات تغییر نیز کم و زیاد می شود و متفاوت است.

بطور کلی تغییرات زیر درهنگام مواجه با تهدید در بدن بوجود می آید:

• تنش عضلانی، خستگی یا آشفتگی
• تپش قلب
• تغییر در میزان تنفس/نفس نفس زدن، درد قفسه سینه یا فشار
• گیجی و منگی، سرگیجه، سیاهی رفتن چشم، سردرگمی، احساس غیر واقعی و سرخ شدن
• بی حسی و سردی در انگشتان و پنجه
• افزایش تعرق
• گشاد شدن مردمک چشم، سیاهی رفتن چشم، نقطه نقطه شدن جلوی چشم حسی که نور خیلی روشن و شدید فراهم میکند
• خشکی دهان، تهوع یا سنگینی معده

این پاسخ های هشدار دهنده جسمانی، وقتی که با خطر مواجه هستیم، واقعاً فوق العاده مهم می باشند، ولی درهنگامی که فقط خطرتصوری یا استنباطی یا ادراکی وجود دارد،مثلاً در مورد اضطراب سلامتی وقتی به خودتان می گوئید:

“این حتماً یه چیز بیماری زاست”،

“من سرطان دارم”،

“یا پزشک من برخی موارد مهم را توجه نکرده است”،

این افکارباعث میشوند خطراستنباطی یا ادراکی شکل بگیرد و بدن نیز بطوراتوماتیک(که نسبت به خطا بودن این ادراک هنوزشناختی حاصل نکرده است) فوراً طبق مکانیسم دفاعی خودش، پاسخ جنگ یا گریزرا فعال میکند ومطابق آن شاهد یکسری تغییرات در بدن خواهیم که در بالا ذکر شدند.

مثلا تصورکنید درهنگام شب از کوچه گذرمیکنید. ناگهان چشم تان به یک مار می افتد،جیغ می زنید و عقب می پرید، قلب تان شروع میکند به تند تند زدن، دستان تان عرق میکند، پاهایتان می لرزد و باچشمانی که میخواهد ازحدقه بیرون بزند، مجددا نگاهی دقیقی به آن می اندازید.

این بار می بینید که مار حرکتی نمیکند. جرات میکنید قدمی جلوتر می گذارید، بازهم یک قدم دیگر و نزدیک مار می شوید. اما کاملا که به آن نزدیک می شوید، آنچه واقعا شما دیده بودید، فقط یک تکه طناب کهنه بود که آنجا افتاده بود!
واکنش های رفتاری و بدنی شما نسبت به یک طناب درست مانند واکنش به یک مار واقعی بود، چرا که فقط آنرا مار ادراک و تصور کرده بودید.

به این ترتیب اگر واقع بینانه به موضوع ترس نگاه کنیم، این احساس اساسا واکنشی است نسبت به تصورات وادراکات ما،‌نه واقعیت ها. خیلی از مواقع هیچ واقعیت خطرناک برای ترسیدن وجود ندارد،‌ولی ما بشدت دچار ترس و نگرانی می شویم،‌فقط بعلت ادارک یا تصور غلط ذهنی!

وقتی نظام ادارک و شناخت ما با یکسری باورها و شناختهای نادرست فعالیت میکند، شما دردرک معنای بسیاری از نشانه های بیماری و واکنش نسبت به آن، دچار انحراف و برداشت غلط خواهید شد.

 

چرخه مخرب تفکر کاتاستروفیسم یا فاجعه نما

تفکر کاتاستروفیسم یا فاجعه نما

چرخه مخرب تفکر کاتاستروفیسم یا فاجعه نما

یکی از الگوهای ذهنی اکثر افراد تفکر کاتاستروفیسم می باشد، یعنی فاجعه نمایی! کسی که چنین الگوی ذهنی را داشته باشد، به محض مشاهده نشانه های واقعی یک بیماری ،‌فوراَ‌تفکر کاتاستروفیسم یا فاجعه نما را فعال میکند و بدنبال یکسری افکار نگران کننده و باورهای منفی مرتبط در ذهن شخص بیمار به چرخش می افتد.

به این ترتیب ذهن شما را در درون صندوقچه ها افکار منفی زندانی می سازد. از یک فکر منفی بیرون آمده و سپس به درون فکر منفی دیگری داخل می شوید.

وجود نشانه های واقعی تحریک کننده در افرادی که دچار اضطراب سلامتی هستند موجب تحریک افکار فاجعه آمیزنسبت به مشکلات بیماری می شود و سپس به نوبه خود نشانه های اضطراب سلامتی را تحریک میکند. نشانه های اضطراب سپس به تفکرات فاجعه آمیزتری راجع به مشکلات بیماری دامن می زند.

چنانکه در نمودار نشان داده شده است، این وضعیت به چرخه مخرب تبدیل می شود.بدلیل مشغولیت ذهنی و توجه و تمرکز مستمر و مکرر روی نشانه های مرضی، عملا و بطور واقعی باعث بدتر شدن و تشدید نشانه های بیماری می شوید.

 

ادامه دارد….

 

اضطراب سلامتی و افزایش غژ و غژ در ماشین کهنه بدن!(۶)

 

نظر شما چیست؟ ( بدون نظر )

تایید کنید که ربات نیستید !!!