آیا میدانید که چرا عجولانه غذا می خورید؟

diet752816217223925121654خیلی از اوقات افراد چاق و دارای اضافه وزن بدلیل گرفتار آمدن در چنگال ناهنجاریهای تغذیه ای رفتارهای عجیبی انجام میدهند که وقتی خوب مسئله برایشان روشن می شود، موجب خنده وتعجب خود این عزیزان نیز می شود. بطور قاطع میتوان گفت که افراد برخوردار از ناهنجاری تغذیه ای کسانی هستند که نسبت به غذا ومواد غذایی و شکل اندام و وزن بدن خود، مشغولیت ذهنی زیادی دارند. بطوریکه تمام وقت خود را مشغول فکر کردن راجع به غذا هستند، بجزوقتی که دقیقاً مشغول خوردن غذا می شوند!!
وقتی شروع میکنند به خوردن غذا، وارد “عالم خلسه” می شوند؛ تاجایی که درون دهانشان فضاباشد، آنرا از غذا پرمیکنند، عجولانه و با شتاب تمام مشغول خوردن و قورت دادن غذا می شوند، بدون اینکه حتی طعم و مزه مواد غذایی داخل دهان خود را چشیده باشند.

اینگونه رفتار تغذیه ای یک دلیل یا علت خوب ومحکم دارد:

هروقت ماانسانها بلحاظ بیولوژیکی کاری انجام میدهیم که لازمه بقاء و حیات مان میباشد، مثل خوردن، نفس عمیق کشیدن یا رابطه جنسی، هورمونی درمغز ما رها می شود بنام سروتونین که اسم دیگر آن “شیمی لذت یاشعف” است.
بنابراین افراد چاق و دارای اضافه وزن که دچار بینج می شوند، درهنگام تغذیه با انباشتن دهانشان ازغذا و بعلیدن سریع لقمه هایشان، خیلی از اوقات بطور غیر ارادی، میخواهند به میزان بالایی ازسروتونین یا شیمی شعف دست یابند. این هورمون شعف آور و لذت بخش سروتونین باعث ایجاد نوعی خلسه روانی دراین اشخاص می شود و آنها درگیر “تغذیه ناهوشیار” می شوند و یکی از خصوصیات این شیوه غذا خوردن غفلت حتمی از سیگنال یا پیام سیری میباشد که از جانب معده به مغز جهت توقف خوردن، ارسال میگردد. یکی از دلائل عمده بی توجهی به سیگنال گرسنگی آن است که این افراد در مدت زمان خیلی کوتاه که عمدتاً کمتر از ۱۰ دقیقه میباشد، حجم خیلی زیادی از غذا را قورت میدهند. درحالیکه فرایند ارسال ودریافت پیام سیری ۲۰ دقیقه طول می کشد. فلذا این دسته افراد قبل از صدور پیام توقف تغذیه توسط مغز شاید دو تا سه برابر نیاز واقعی بدن شان غذا بخورند. وحاصل چنین رفتاری نیز جزچهره های پف کرده وشکمها بزرگ ومعده های نخ کرده و درد ناک نخواهد بود.

مسئله اینجاست که هرچند این افراد بدلیل انباشتن سریع وبیش ازاندازه غذا درشکم و معده خود، موقتاً به شعف بالایی دست می یابند، اما دربلند مدت دچارچاقی شده و احساس گناه و تقصیر دامنگیرشان می شود. درواقع، آنها به چنان احساس نارحت کننده وبدی دچار می شوند که کل آئین چپاندن غذا بصورت ناهوشیارانه را پیوسته تکرار و تکرار میکنند تا ندای احساسات منفی و پشیمانی را که خود خلق کرده اند، شاید خاموش و بی حس سازند!

بهمن ابراهیمی

منبع

نظر شما چیست؟ ( بدون نظر )

تایید کنید که ربات نیستید !!!