آیا ازخودتان پرسیده اید که چرا بدن ذخیره گاه چربی هاست؟

diet-far-56935400134583596۸

بدن قصد خودکشی کردن ندارد، بلکه با ذخیره سازی چربی فقط میخواهد، حیات و بقاء خودش را تضمین کند

مقدمه:

یکی از اساسی ترین ویژگی بدن ما انسان ها، هوشمندی ذاتی و بیولوژیکی آن می باشد. این ویژگی ذاتاً یک فرصت مغتنم و یک میدان بزرگ برای تحقیق و کشف شیوه های درمانی بدیع و معجزه آسا برای بسیاری از بیماریهاست.

متاسفانه این منطق هوشمندی ذاتی یا به اصطلاح  “منطق بیولوژیکی بدن” بوسیله دانشمندان فیزیولوژی جدی گرفته نشده  و همیشه بدن را بصورت یک کالبد و جسم تلقی کرده و الگوها و متدهای درمانی خودشان را بر همین اساس پیش برده اند.

در این شکی نیست که جسم و کالبد ما مهمترین فاکتور حیات ما هستند، ولی نباید  با ساده انگاری همه چیز را منوط و مشروط به قابلیت جسمی بدانیم.

شواهد و یافته های آخرین تحقیقات علمی کاملاً این حقیقت را به اثبات می رسانند که ما نمی توانیم انسان را فقط بعنوان یک جسم  به حساب بیاوریم و در هنگام درمان او به این بخش تمرکز کنیم. جنبه های ذهنی، عاطفی و شخصیتی فرد بیمار تعیین کننده ترین فاکتور در اثر بخشی هرگونه شیوه درمانی به حساب می آید.

برمبنای همین نگرش و بینش ما میتوانیم بگوییم که چرا بدن ما یک دستگاه ذاتاً هوشمندی است و هوشمند بودن او چگونه در استمرار زندگی و سلامت یا بیماری ما ایفای نقش میکند.

چرا بدن ما اکسیژن را ذخیره سازی نمیکند؟

آیا هیچ وقت ازخودتان سئوال کرده اید که چرا بدن ما انسان ها و اکثر موجودات خشکی زی نمی توانند اکسیژن را ذخیره سازی کنند، امااکثر موجودات زنده ازجمله ما انسان ها معدن چربی ها شده ایم؟

اگر بپذیرم که بدن ما یک موجود هوشمندی است، چرا نسبت به یک ماده اساسی و حیاتی که تعیین کننده ترین فاکتور بقاء او به حساب می آید(یعنی هوا یا اکسیژن)، اقدامی بعمل نیاورده و خودش را به سازوکاری مجهز نساخته است تا بتواند همیشه مقداری اکسیژن ذخیره داشته باشد؟  اما در مورد یک ماده ضروری برای بقاء خودش، به چنین کاری دست زده است و در مورد خیلی از مردم به مقدار زیادی چربی ها را ذخیره سازی میکند؟

امروزه برای دانشمندان مسلم شده است که بدن ما انسان در وضعیت فعلی خودش ، محصول و نتیجه حداقل یک میلیون سال دوره تکامل می باشد. یعنی ما انسان ها یک میلیون سال پیش چنین بدنی با ویژگی های فعلی را نداشتیم. قابلیت فعلی ما محصول تعامل و درگیری تنگاتنگ ما انسان ها با شرایط و موقعیت  جهان پیرامونی و تهدیدات و خطرات،  شکل گرفته و ساخته و پرداخته شده است.

بدن هوشمند ما، ساختار و نقشه بیولوژیکی خودش را عمدتاً در پاسخ به عوامل بیرونی بوجودآورده است. یعنی یک دستگاه کاملاً منعطف می باشد و همین فاکتور تضمین کننده بقاء و حیات اوست. اما اگر همانند بسیاری از سیستم های خشک و بسته دیگر قادر نبود خودش را با شرایط موجود تطبیق بدهد، قطعاً هیچ کدام از ما، اکنون زنده نبودیم.

اکنون با این اشاره میخواهیم ببینم چرا بدن ما اکسیژن را ذخیره سازی نمیکند. حتماً حدس زدید چرا، چون هیچ وقت ضرورت ایجاب نکرده است که بخواهد فراوان ترین ماده حیات را ذخیره سازی نماید، یا دستگاههای مختلف و نرم افزارهای ذخیره سازی آنرا بوجود آورد.

اطمینان داشته باشید که اگر بدن ما برای مدت طولانی ناچار بشود در فضایی باقی بماند که با محدودیت و کمبود شدید اکسیژن مواجه شود، بتدریج دستگاه نرم افزاری و سخت افزاری آنرا تولید خواهد کرد، اما فعلاً ضرورت آن بوجود نیامده است.

diet087239487529837458001

فرایند پیچیده و هوشمندانه ای در ذخیره سازی چربی دخالت دارد

 

چرا بدن کالری مواد غذایی را ذخیره سازی میکند؟

اگر همین منطق بدن را در خصوص عدم ذخیره سازی اکسیژه در نظر بگیریم، بخوبی می توانیم بفهمیم که چرا بدن ما مجبور می شود کالری یا دنبه های مازاد را ذخیره سازی میکند. محدودیت کالری در جهان باعث شده است که بدن انسان به فکر ذخیره سازی آن بیفتد و دستگاه نرم افزاری و سخت افزاری آن را بوجود آورد.

همانطور که بدن ما نمی تواند بیشتر از چند دقیقه بدون اکسیژن زنده بماند، مطمئناً بدون کالری(گلوکز) هم چند دقیقه بیشتر قادر به حیات نخواهد بود!

اگر بطور مطلق جریان خون ما فقط برای چند دقیقه از قند خون یا گلوکز خالی شود، یقین بدانید مرگ نتیجه حتمی آن خواهد بود. لذا در جریان خون ما مقدار مناسبی(اندازه آنرا خود بدن تعیین میکند) از گلوکز همیشه باید موجود باشد. کاهش کالری از میزان معین باعث می شود که بسیاری از فعالیت های بدن دچار اختلال بشود. و اولین دستگاهی که از این کمبود کالری آسیب می بیند، مغز می باشد که بیشترین مصرف کننده آن است.

مغز ما نمی تواند حتی برای چند دقیقه بدون کالری یا قند خون حیات داشته باشد و چراغ آن بسرعت خاموش می شود. به همین دلیل است که وقتی برای مدتی که گرسنه می مانیم، اولین واکنش ها را از جانب مغز صادر می شود:

حوصله مان سر می رود،

قدرت تمرکز خود را از دست می دهیم،

دچار سردرد می شویم،

روحیه و اخلاق مان خشن میگردد،….

این واکنش ها هنگامی بوجود می آید که بدن در آستانه و انتظار دریافت کالری می باشد و هنوز تصمیم نگرفته که از ذخایر خود برای برداشت استفاده کند!

اما وقتی مدت زمان گرسنگی طولانی شود، و همه این علائم و نشانه ها  و هشدار ها نتوانند ما را مجبور سازند که مواد غذایی به  بدن و مغز برسانیم، بالاجبار به سراغ منابع ذخیره ای خود رفته و با فرایند بیو شیمیایی خاص سلول های گلیکوژن را به قند خون(گلوکز) تبدیل می سازد و نیاز خود را برطرف میکند!

اگر حقیقتاً بدن ما هوشمند نبود، و دستگاه ذخیره سازی چربی را نداشت، الان ما انسان ها چه سرنوشتی پیدا کرده بودیم؟

طبیعی است که هیچ یک الان وجود نداشتیم.

بقا و حیات ما به ذخیره دنبه ها یا کالری ها وابسته است.

علت ذخیره سازی اینهمه دنبه یا چربی مازاد چیست؟

حتماً متوجه شدید که داستان از چه قرار است! چرا بدن ما این همه دنبه مازاد ذخیره سازی میکند؟

دلیلش ساده است، ما او را مجبور می سازیم که دست به چنین کاری بزند! چون وجود کالری برای بدن به اندازه وجود اکسیژن ضروری و حیاتی است. همانطور که بدون اکسیژن نمی توانیم برای چند دقیقه زنده بمانیم، بدون کالری نیز قادر نیستیم بیشتر از چند دقیقه زندگی کنیم! لذا بستر و زمینه فراهم است.

دلیل ذخیره سازی افراطی و بیش از حد طبیعی دنبه در بدن ما، کاملاً به رفتارهای خودمان بستگی دارد. چون رفتار ما افراطی، غیر منطقی و طبیعت ستیزانه است.

گفتم بدن ما در تعامل با شرایط و موقعیت های بیرونی خودش را سازگار می سازد. ذاتاً اقدام خودسرانه ای را انجام نمی دهد.

وقتی که شما به هردلیلی  به سیگنالهای گرسنکی طبیعی بدن تان به موقع پاسخ نمی دهید، یعنی غذا نمی خورید و متاسفانه این کار را دائماً تکرار میکنید، طوریکه خیلی از مردم تمام عمرشان به چنین رفتار ضد طبیعی و بدن ستیزانه عادت کرده اند، در واقع بدن خود را شما مجبور ساخته اید، درجهت حفظ بقاء و حیات شما و خودش، به مقدار زیادی کالری ذخیره سازی نماید!!

به همین دلیل اگر ما انسان ها عادت های افراطی و ضدطبیعی خودمان را کنار بگذاریم، و با اولین سیگنال احساس گرسنگی غذا بخوریم، بتدریج با گذشت ایام، بدن مان واکنش نشان می دهد و دیگر ضرورتی به ذخیره سازی مازاد کالری و دنبه نخواهد دید. البته نباید توقع داشته باشید که بدن شما هرگونه ذخیره سازی کالری را تعطیل نماید، این کار غیر ممکن است، چون طی یک میلیون سال گذشته او کاملاً فهمیده است که احتمال قحطی و کمبود مواد غذایی همیشه وجود دارد و باید مقداری محدود از دنبه یا کالری را برای روز مبادا داشته باشد. این مقدار درمورد خانم ها حدود ۲۰%  و درمورد آقایان تقریباً ۱۰% می باشد.
چرابدن بعضی چربی زیاد و برخی کمتر ذخیره میکند؟

نخست اینک، این مسئله بستگی دارد به نوع رفتار هریک ازما. برخی عادت دارند دائماً خودشان را گرسنه نگهدارند و بعضی کمتر به این کار دست می زنند.  دوم، سیستم بدن هرکسی با هوشمندی ذاتی خودش و با درنظر گرفته همه شرایط لازم جهت حفظ و بقاء خودش، مقدار و میزان ذخیره سازی کالری را تعیین میکند. مثلاً اگر دو نفر برادر یا خواهر دوقلوی همسان(تک سلولی) را درنظر بگیریم و هر کدام از الگوی تغذیه ای کاملاً مشابهی در گرسنگی دادن به خودشان برخوردار باشند، بازهم بدن هریک از آنها، به مقدار متفاوتی چربی را ذخیره سازی میکند. چون آسیب پذیری بدن هریک از ایشان نسبت به هم متفاوت است.

لذا بدن هرکدام از آنها بصورت کاملاً متفاوتی به ذخیره سازی کالری اقدام  میکند. و دقیقاً به همین خاطر است که افراد مختلف حتی در درون یک خانواده دارای اضافه وزن های متفاوتی هستند.

 

psych-tag-24587628345628745827027

مقدار کالری ذخیره شده بدن = میزان کالری ورودی به بدن – میزان مصرف آن

 

فرمول کالری شماری چقدر واقعیت دارد؟

اما نظریه بدن هوشمند با نظریه بدن مکانیکی و لاشعور که فیزیولوژیست ها مدافع آن هستند، تفاوت ماهوی یا ذاتی دارد. همه ما با تئوری کهنه پزشکان و رژیم دهندگان آشنایی داریم:

مقدار کالری ذخیره شده بدن = میزان کالری ورودی به بدن –  میزان مصرف آن

یعنی مازاد و باقیمانده  کالری که توسط مواد غذایی وارد بدن می شود، ومورد مصرف قرار نمی گیرد، بصورت دنبه ذخیره میگردد.

بطور مثال:

اگر شما امروز ۳۰۰۰ کالری از طریق خوردن مواد غذایی و آشامیدنی  کالری وارد بدن خود بسازید و به مقدار ۲۰۰۰ کالری از آن را با فعالیت های بدنی(متابولیسم) بسوزانید یا مصرف کنید، مابقی  کالری ورودی به بدن، یعنی ۱۰۰۰ کالری، بصورت سلولهای چربی یا گلیکوژن ذخیره سازی می شود!

در اینصورت اگر سبک و سلیقه تغذیه شما  طی سه سال گذشته ثابت بوده باشد، طوریکه تقریباً هر روز۱۰۰۰ کالری  مازاد در بدن تان ذخیره سازی کرده باشید، وزن فعلی شما چند کیلو می بایست باشد؟

برای بدست آوردن وزن تان مطابق این فرمول، لازم است بدانید که هر ۳۵۰۰کالری مساوی با نیم کیلو دنبه می باشد.یا هر ۷۰۰۰ کالری مساوی با یک کیلو دنبه یا چربی می باشد.

۳۶۵ روز  ضربدر ۳ سال می شود = ۱۰۹۵ روز ضربدر ۱۰۰۰ مساوی با ۱۰۹۵۰۰۰

یعنی یک میلیون و نود و پنج هزار کالری که وقتی تقسیم بر ۷۰۰۰ بشود، مساوی با

۱۵۶ کیلو خواهد بود!!!

این معقولانه ترین محاسبه است مطابق فرمول مشهور کالری شماری

اما واقعی ترین محاسبه نیست.

چون بسیاری از افراد چاق، از اول عمرشان سبک زندگی چاق کننده دارند و ثانیاً حداقل می شود گفت که روزانه ۲ هزار کالری مازاد برنیاز بدنشان کالری دریافت میکنند. اگر چنانچه این محاسبه واقع بینانه را درنظر بگیریم، همه چاق  ها هرکدام شان بایستی بیشتر از هزار کیلووزن داشته باشند.

یعنی میتوان گفت مطابق فرمول کالری شماری، هرکدام از افراد لاغر که بیشتر از چاق ها غذا میخورند، حداقل باید ۵۰۰ کیلو وزن داشته باشند!!!(خودتان میتوانید رفتار تغذیه ای افراد لاغر اندام را مورد بررسی قرار بدهید . بنده شواهد زیادی برای این ادعا دارم )

هر عقل سلیمی میتواند حکم کند که بدن ما مطابق این معادله خطی ساده، کالریها را ذخیره سازی نمیکند، بلکه فرایند پیچیده و هوشمندانه ای در ذخیره سازی چربی دخالت دارد که اساس و مبنای آن نیز، تضمین بقاء و حیات موجود زنده است.

بدن قصد خودکشی کردن ندارد، بلکه با ذخیره سازی چربی فقط میخواهد، حیات و بقاء خودش را تضمین کند. اگر ما رفتارهاو اعمال ضد طبیعی خودمان را کنار بگذاریم و  روی ریل طبیعت حرکت کنیم، هرگز بدن ما چربی مازاد و بیشتر از ۱۰ تا ۲۰ درصد ذخیره نمی کند.  همانطور که بدن افراد لاغر دقیقاً همینگونه عمل میکند با وجود اینکه زیادغذا میخورند.

بهمن ابراهیمی

منبع:‌سامانه تغذیه هوشمند

نظر شما چیست؟ ( بدون نظر )

تایید کنید که ربات نیستید !!!